Bir dosta,

Bir muhabbete,

Bir satır arasına,

Bir papatyaya,

Bir de hatrı hiç bitmeyen kahveye ihtiyacım var.

ben geç kalmayı hayat felsefesi haline getirmiş bir kadınım. sana da geç kaldığımın farkındayım. ama inan ki ilk kez bunu bilerek yapmadım. senin gibi bir adamın varlığından haberdar olsaydım yıllar önce doğar sana yıllar önce rastlar yıllar önce… bilmiyorum. sen ki başını dizime yaslayıp geçmişteki tüm hatalarını anlatırken sesi çatallaşan adam.seni sevmemek mümkün mü! seni bir anne şefkatiyle saramayacak kadar yorgun bir kadın olduğum için üzgünüm. üzgünüm bu kadar geciktiğim için. benden önce başka kadınların hayatına girip seni bu kadar yıpratmalarına, ağlatmalarına müsaade ettiğim için üzgünüm. donuk bakan gözlerin için üzgünüm. göğsünde bir cenin gibi kıvrılıp uyuyamayacağım her gece için de üzgünüm.

bu mesajı okuduğunuzda beden ve ruh halinizi bilemiyorum....

üzgünüm....

lakin bedeninizin çelik kadar saglam ruhunuzun yağmur sonrası güneşle raks eden tabiat kadar dingin, lunaparka giden çocuğun harçlık aldığı anki gibi sevinçli,evlat özlemi çeken bir annenin hasret bitimi gibi mutlu,galibiyet sayısını kazandırmış bir sporcu gibi coşkulu, sevdiğinin elini ilk defa tutmuş bir aşık kadar heyecanlı olmanızı dilerim,,

eger ziyaretinize gelen yoksa bilinizki sizin gibi ziyaretçi bekleyen binlerce gözü kapıda olan var...

hadi kalkın odanızdan yalnızlığı pencereden bakmakla atamazsınız...

bir kapıyı çalın...

yalnızlığı degil mutluluğu paylaşın...

o an göreceksinizki yalnız degilsiniz..

yalnız olan yalnız siz degilsiniz...

bir kapıyı çalmaya cesareti olmayanlardır yalnızım diyenler

Hüzünlenince sen, sonbahar oluyor mevsim

Üşüyorum...

Sağanaklar başlıyor sen ağlayınca

Islanıyorum...

Ne olur, ne olur gülümse

Baharı özledim...

Umut dağlarıma, fırtına ekenlere

Gönül dolusu bir ahım var benim.

Emeğimi, inada kurban edenlere

Yürek yakan bir ahım var benim.

Çok hastayım ateşim var yorgunum bedenim Titrek Titrek etlerim kemiklerim'den sökülüyor sanki

Sanki yetmiş yaşında bir ihtiyarım

Veeee

o kadar düşünceli dostlarım varki;

ben aramazsam yazmazsam hiç rahatsız etmezler..

En amansız dertlere derman gibi

Hadi gel

Dudağımda son Sigaramın filtresi gibi

Hadi gel

Gecemi bölen çığlıklarda yapayalnızım

Hadi gel

Çaresizliğin çıkmaz sokaklarındayım

Hadi gel

Diyelim ki ben bir akintiyim

Beyaz kopuklerimle sevdana kosan

Dilimde bir ask miriltisi

Gelgitlerimde sana sarkilar soyleyen

Maviligimden bir parca birakip donecegim

Donecegim kendi derinliklerime

Hayir der misin bu mavi aska

Senin olmadığın

Zamanlarda

Yanaklarımdan yaşlar süzülüyor ve ben burnum akıyormuş gibi davraniyorum her defasinda.

Herkesler de inanıyor

Hele mevsimde kış sa

Gece ve sen

Ne çok beziyorsunuz birbirinize

Ben ikinizden öğrendim

Yazdığım şiirlerin içinde uyumayı

Ve ben sizden öğrendim

Sessiz kelimelerden

cümleler kurmayı

Kimbilir hangi şehrin ışıkları altında kanatlanıyor ruhun aşka kimbilir.

Biri çıkar da merhem olur diyerek bu yaraya nasıl yanılıyorsun kimbilir.

Hayat İşte. Siz Onun Yokluğuyla Savaşırken ,

Kim Bilir O Kimin Varlığıyla Sevişiyor . . !

Ya

Sociable

Ne düşünüyorsun

diye

durup durup sorma

Söylenmeyecek

şeyler anlatılmayacak

düşünceler var işte

Aldatılmış kandırılmış vs vs vs

Var işte sus

bir daha sorma

Aptal biriyim

ben

Suçlu kim

sence

sus şair sus

Hala anlamında

suç sende

Hata sende

Aldatılmayı

da

hazmedeceksin

kandırılmayıda

Hazmedeceksin

Sus artık sus

anlamadınmı hala

Kendin ettin

kendin buldun

işte

Sen giderken, geri döneceğim dedin

Ben de hala bekliyorum

Sanki bugün gelecek gibisin

Sık Can'ımı

Öyle Güzel bakma bana

Mutlu görünme

Can'ım yanıyor

Saçlarını savurma ne olur

Rüzgara verme

Kokun geliyor

Can'ım yanıyor

İhtiyacım var gel

Der gibi bakma bana

Can'ım yanıyor

İçim sıkılıyor

Yapma

Gecenin en siyahinda,

umudun bittigi yerdeyim..

köseyi dönsem ölüm..

düz gitsem hayat..

gölgeler içindeyim

Bazen

ufacık kutunun içindeki

inci tanesinde,

Bazen

tünelin ucundaki

o sonsuz ışıkta saklıdır..

Umut

Ve ben umut ediyorum hala

ey yüzüne hasret kaldığım mavi,

o turuncudan düşme bakışlarını,

sonsuza denk,düşecek şekilde

gel! gözlerime devrimler gibi yık.

bilirsin beni,

yıkıntılar arasından bile seçerim

senin nazende yüreğini

büyük dağlar gibisin karşımda

ama bilirim seni

içindeki incelmiş hisleri

kırılmış yanlarını

ağrıyan tarafını

görürüm seni gözlerinde.

çocuk tarafını,

ağlayan harflerini

küsen darılan huylarını

okurum seni

milyon yıllık yoldan.

ellerini bilirim mesela

öyle karışımsız toprak gibidir

hani ne eksen bire yüz verir berekette tir.

mesela sonra o gülüşünü izlerim,

uzak yollardan

düşsüz rüyalardan

batımsız akşamlardan

gelmeyen gündüzlerden

güzelden öte sıcaktır gülüşün

savaşın ortasında sakinliğini yeni bulmuş gibidir.

bakanı uysallaştırır.

kirpiğin kaşına değemiyor sevgilim

istersen sol kaşının üzerindeki o ince nişana sor.

seni özlemenin neresindeyim,bakmıyorum artık

nede olsa ellerine değen kadar değilim.

şimdi suskun bir acının ortasına bağdaş kur

rüzgarın sesini al yanına

gecenin secdesini sür alnına

ve ayın gölgesi bir an saklaya bilir

billur gözlerinden yanağına süzülen

her damla hazineyi.

sen,bilme yine

özledim seni.

bakmak istemediklerine gözlerini kapatabilirsin,

ama hissetmek istemediklerine kalbini kapatamıyırsun

İşte

gidiyor musun

gitme

ayağıma dolaşacakmış gibi oluyor yeryüzü

ve bil ki

nefesim duracakmış gibi oluyor

oysa ne çok yakıştırırlardı bizi

ne kadar uygun biri diğerine derlerdi

hani sen hep söylerdin ya

sana bir tek gülmeyi diliyorum

başka hiç bişeyi değil

çünkü sana en çok bu yakışıyor derdin

hatta benden de fazla

haberin olsun

beni üzen bişeye dönüşürken yüzün

seni alacak bütün istasyonları

ve araçları yok edesim var bu gün

Bir an

Fotoğraf larına

Yorumlarına

Birinin baktığını gördüm

ÜZüldüm

Sıkıldım

Utandım

Kıskandım

Bir an la kalmayacak

Hep Aklımda kalacak

Bilesin

son..

Hoyrat zamanların akışı yıldırıyor soluksuz yüreğimi

yalnızlıkların zifir sancıları tamamlıyor beyhude düşlerimi

son sabahındayım zemheri sessizliğimin.

son hicranısın yitik kentimin

son aldanışısın çocuk yüreğimin

sesini duyar gibi oluyorum umut serpiliyor bütün hücrelerime

umutlar yeşeriyor hazan mevsimde

çocukluğumun kırk dökük masalları çınlıyor kulaklarımda

bezendirilmiş hayatı seyre kalıyorum.

İyiyim ben.

Biraz üzüldüm sadece,

ağlarsam hepsi geçecek.

Kalbim kırıldı,

buruk bir sevinç öldü içimde,

ama ben iyiyim.

Dokunamadığım, göremediğim, nasıl dindireceğimi bilmediğim bir acı taşıyorum bu sıralar yüreğimde.

Biraz yalnızlık, biraz hüzün, biraz terk edilmişlik

bir ağırlık var üzerimde.

Kahretsin ki iyiyim ben, ve hâlâ nefes alıyorum . . !

Tırnaklarım kırılıyor ey hayat..

Tutunmaya çalıştıkça duvarlarına.

Artık hiç bir şey eskisi gibi değil.

Ben de öyle.

Çok dikkat etmiyorum uzun süredir kendime.

Kılığıma kıyafetime…

Çorapsız da basıyorum artık yere.

Eskisi gibi de korkutmuyor beni ne grip ne nezle.

Nane limonun iyi gelmediği daha büyük sıkıntılarım var herkes gibi benim de.

Takılmıyorum artık şu her kış ve bahar şişen bademciklerime.

Çok sıcak yada soğuk şeyler yiyip içmem, hepsi hepsi bir kaç gün gene.

Olur biter

Geçer gider.

Ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var.

Olup bitmeyen,

Geçip gitmeyen.

Zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama

Çokta takılmıyorum artık bu uyku konusuna,

Uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan bu yana…

ben eski ben değilim...

BELKİ bir günaydınla aydınlanır gününüz BELKİ bir kelimeyle çoğalır gülüşünüz

BELKİ bir parça mutluluk takılır gözlerinize BELKİ bir başka türlü bakarsınız yaşamın tadına BELKİ bugün bir başka gülücük yansır dudaklarınıza

BELKİ umuda hoş geldin derken umutsuzluğa yasak koyarsınız BELKİ bir barış şarkısı takılır aklınıza BELKİ bir bebeğin ellerine tutunup pembe bir bulutla oynarsınız bugün

BELKİ de sizden fazla olan o güzel gülücüklerinizden sizi sevenlere dağıtırsınız bugün ayırt etmeden kimseyi

GÜNAYDIN

Farzet ki bir ruzgarim

Bir anlik serinlik icin caldim kapini

Teninde yasamak icin duslerimi

Ben ruzgar gibi geldim sana

Hayir der misin bu dussel esintiye

Diyelim ki ben bir akintiyim

Beyaz kopuklerimle sevdana kosan

Dilimde bir ask miriltisi

Gelgitlerimde sana sarkilar soyleyen

Maviligimden bir parca birakip donecegim

Donecegim kendi derinliklerime

Hayir der misin bu mavi aska

Farzet mi ben ulu agacim

Gunes en tepede

Golgemle bir anlik serinlik icin varim

Biraz sonra gunes kayacak en tepeden

Yine gunes vuracak sicagini

Ben duslerinde bir tatli serinlik

Bir damlalik uyku olarak kalacagim

Hayir der misin kollarimda bir anlik uykuya

Diyelim ki ilkbaharım Diyelim ki cicek acacak tenin degisimle

Diyelim ki oyunlar oynayacak yuregin

Kucuk bir cocuk gulumsemesi ile

Yinede Hayir der misin

bahari sunan sevdama

Ey Sevdiğim ama dokunamadığım çiçek,

Kulaç attığım dalgalara sıkıştı haykırışım.

Gitmeyi öğrettiler bana, kalmak nasıldır..?

Nasıldır bir göğüste endişesiz uyumak..?

Yırttığım takvim yapraklarında ağlıyor çocukluğum,

Söylesene, nasıldır dudaklarını bir dudakta uyutmak

o kadar düşünceli dostlarım varki;

ben aramazsam hiç rahatsız etmezler..