son..

Hoyrat zamanların akışı yıldırıyor soluksuz yüreğimi

yalnızlıkların zifir sancıları tamamlıyor beyhude düşlerimi

son sabahındayım zemheri sessizliğimin.

son hicranısın yitik kentimin

son aldanışısın çocuk yüreğimin

sesini duyar gibi oluyorum umut serpiliyor bütün hücrelerime

umutlar yeşeriyor hazan mevsimde

çocukluğumun kırk dökük masalları çınlıyor kulaklarımda

bezendirilmiş hayatı seyre kalıyorum.