____Gözden ırak olan____

____Gönüldende ırak olurmuş____ ____Derler ya____

____Yanımda olup uzak____ ____Olanlardansa,uzakta olup____

____KALBİM de olmayı____ ____Becerebilirmisin___

Ne yapmak istediğin oluyor. ne yaşamak istediğini yaşıyorsun dümeni kitlenmiş gemi misali hayat nereye isterse oraya gidiyorsun hayallerin hayalde kalıyor umutların uçup gidiyor sen istediğin kadar çırpın hayat bildiğini okuyor..

Çocukluğumuzda şekerle kandırıyorlardı, şimdiyse sevgiyle...

Her ikisine de neden kandığımızı ilk başta anlayamadık.

Çünkü ikisi de çok tatlıydı...

DÜŞÜNMELİYİZ!

Her sabah kalkarız, yeni güne başlarız. Gözümüzü açtığımız andan itibaren her haraketimiz ve davranışımız bir karar gerektirir. Karar alırız, kararlar alırız. Gün akşam olup geceye evrildiğinde kararlarımıza devam ederiz, ta ki uyuyuncaya kadar.

Aldığımız kararlar küçüktür, büyüktür, önemlidir, önemsizdir. Kimi karar zor alınır, kimi karar kolay alınır ama hep bir karar halindeyiz. Günler günleri, aylar ayları, yıllar yılları kovalar. Kararlar biner, kararlar üzerine, aldığımız kimi kararlar alışkanlık olur bize, artık karardan bile saymayız.

Düşünmeliyiz biz! Her karar kime hizmet ediyor, gerçekten bize mi hizmet ediyor, yoksa başkasına mı hizmet ediyor? Her kararı akıl süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı amaç süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı tartıyor, ölçüyor, biçiyor muyuz?

Her kararda düşünmeliyiz! Biz ne için yaşıyoruz, aldığımız karar bizi mutlu etmek için midir, başkasını mutlu etmek için midir? Aldığımız karar hırsımızdan, kinimizden, intikamımızdan mı alındı? Yoksa sevgimizden, aşkımızdan, vefamızdan mı alındı?

Düşünmeliyiz! Biz ne yaparsak yapalım, merkezinde biz mi varız, başkası mı var? Sonunda o da bizi mutlu edecekse pekâlâ başkası için de karar da alabiliriz. Mutluluk önce bende başlamalı, ben mutlu olamazsa, kimseyi mutlu edemez. Ben mutlu olamazsa, kimseyi sevemez. Ben mutlu olamazsa, etrafa yarar yerine zarar veririz.

Oysa biz; bu dünyaya mutlu olmak, sevgiyle yaşamak, kendimizle barışık yaşamak için gelmişiz. Biz bu dünyada barışı ve adaleti hakim kılmak için sevgiyi bilmeliyiz. Biz bu dünyada; neşeyi, güleryüzü, anlaşmayı hakim kılmak için, mutluluğu bilmeliyiz, mutlu olabilmeliyiz.

Mutsuz bir insandan yarar beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. Sevgisiz bir insandan dengeli davranış beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. O yüzden biz aldığımız her nefeste, aldığımız her kararda mutlu olabilmeliyiz. Bizim bu dünyada aldığımız her nefeste sevgi olmalıdır, aldığımız her kararda sevgi olmalıdır. Sevgi için emek etmeliyiz, mutlu olmak için çaba göstermeliyiz. Mutluluk ve sevgi benden başlar, aileye yayılır. Aileden başlar, topluma yayılır. Toplumdan başlar devletlere yayılır ve devletlerden başlar dünyaya yayılır. Dünya sevince keser, insan oluruz.

DÜŞÜNMELİYİZ!

Her sabah kalkarız, yeni güne başlarız. Gözümüzü açtığımız andan itibaren her haraketimiz ve davranışımız bir karar gerektirir. Karar alırız, kararlar alırız. Gün akşam olup geceye evrildiğinde kararlarımıza devam ederiz, ta ki uyuyuncaya kadar.

Aldığımız kararlar küçüktür, büyüktür, önemlidir, önemsizdir. Kimi karar zor alınır, kimi karar kolay alınır ama hep bir karar halindeyiz. Günler günleri, aylar ayları, yıllar yılları kovalar. Kararlar biner, kararlar üzerine, aldığımız kimi kararlar alışkanlık olur bize, artık karardan bile saymayız.

Düşünmeliyiz biz! Her karar kime hizmet ediyor, gerçekten bize mi hizmet ediyor, yoksa başkasına mı hizmet ediyor? Her kararı akıl süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı amaç süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı tartıyor, ölçüyor, biçiyor muyuz?

Her kararda düşünmeliyiz! Biz ne için yaşıyoruz, aldığımız karar bizi mutlu etmek için midir, başkasını mutlu etmek için midir? Aldığımız karar hırsımızdan, kinimizden, intikamımızdan mı alındı? Yoksa sevgimizden, aşkımızdan, vefamızdan mı alındı?

Düşünmeliyiz! Biz ne yaparsak yapalım, merkezinde biz mi varız, başkası mı var? Sonunda o da bizi mutlu edecekse pekâlâ başkası için de karar da alabiliriz. Mutluluk önce bende başlamalı, ben mutlu olamazsa, kimseyi mutlu edemez. Ben mutlu olamazsa, kimseyi sevemez. Ben mutlu olamazsa, etrafa yarar yerine zarar veririz.

Oysa biz; bu dünyaya mutlu olmak, sevgiyle yaşamak, kendimizle barışık yaşamak için gelmişiz. Biz bu dünyada barışı ve adaleti hakim kılmak için sevgiyi bilmeliyiz. Biz bu dünyada; neşeyi, güleryüzü, anlaşmayı hakim kılmak için, mutluluğu bilmeliyiz, mutlu olabilmeliyiz.

Mutsuz bir insandan yarar beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. Sevgisiz bir insandan dengeli davranış beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. O yüzden biz aldığımız her nefeste, aldığımız her kararda mutlu olabilmeliyiz. Bizim bu dünyada aldığımız her nefeste sevgi olmalıdır, aldığımız her kararda sevgi olmalıdır. Sevgi için emek etmeliyiz, mutlu olmak için çaba göstermeliyiz. Mutluluk ve sevgi benden başlar, aileye yayılır. Aileden başlar, topluma yayılır. Toplumdan başlar devletlere yayılır ve devletlerden başlar dünyaya yayılır. Dünya sevince keser, insan oluruz.

KASIRGA

Özenle titizlikle temizler, tozlarını alır raflarına yerleştiririm duygularımı. Tam yerli yerine koyduğumu sandığım bir anda, deli bir özlem kasırgası eser. Bin bir özenle yerleştirdiğim duygularımı alır, çeker gökyüzüne, parçalara ayırarak, her bir parçasını yeryüzünün bir yerine atar.

Yeni filizlenirken dolu yemiş bir ekin gibi boynumu büker, yorgunca. Seyrederim dağılan duygularımı, elimden bir şey gelmez.

Kasırganın yeryüzüne dağıttığı parçalarımı, toplamakla toplamamak arasında kararsız, akıl yoksunu süreç yaşarım bir müddet.

Sonra dağılmış, yaralanmış, ezilmiş, yıpranmış, kanar halde duygu parçalarımı toplamaya başlarım düştükleri yerlerden. Bazılarını bulamaz ararım. Topladığım, yorgun, yıpranmış parçaları, bakıma alırım ve yeniden raflarına özenle yerleştirmeye başlarım. Toparlamaya çalışırım. Her seferinde böyle olur, her seferinde sil baştan olur.

Bir idam mahkûmunun her sabah uyanıp idam kararının o gün gelip gelmeyeceğini düşündüğü gibi, başlarım düşünmeye, yeni özlem kasırgası ne zaman gelecek diye.

Dağıtan acımasız, insafsız, kasırga korkusu ile ne yaşayabilirim ne de kasırganın belki artık gelmeyecek umuduyla yaşamdan vazgeçebilirim. Araf da bir yaşam, korkulu bir yaşam, iç dünyamı gıdadan zehirlenmiş bir insanın mide bulantısı gibi bulantıya sürükler.

Ve bir gün beklediğim korktuğum yeniden başıma gelir. Bezen bir gece gördüğün bir rüyadan uyandığımda başlamıştır, o deli, o acıması olmayan, akıldan yoksun özlem kasırgası. Bazen bir anıda canlanmıştır, bezen bir şarkıda dirilmiştir. İşin en kötü yanı ise, tam duygularımı raflarına yerleştirdiğimi hissettiğim ve yeni bir yaşama umutla yelken açmaya kalktığımda başlar kasırga.

Yeniden yeryüzüne dağılmış duygular, bir müddet bir çaresizliğe ve umutsuzluğa karanlık döneme mahkûm eder. Hareketsiz kalırım, beklerim öylece düşünmeden, hissetmeden, karasız.

Ve sonra umut, ah o umut! Her defasında beni kandıran umut! Bana yeni yaşamlar vadeden umut, gelir ve beni bir dost sıcaklığıyla ikna eder. Yine yeniden toplamaya başlarım kasırganın yeryüzüne gelişigüzel saçtığı o saf ve masum duygularımı, her an yeni bir özlem kasırgası korkusuyla dizmeye başlarım raflarına.

Mirza TAZEGÜL

Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu, sahip olduğunu sandığı.

Ne doğan güneş ne de batan gün

umurumda bile DEĞİL... Ben yine aynı BEN,

Gelip hal hatır sormaya kalkma sakın,

kalbini kırarım....

Ben henüz;

Kimsenin "Canı isteyince

Can'ı olacak" kadar

sıradanlaşmadım....!

"Dış görüntün nasıl olursa olsun, içindeki iyi niyet seni dünyanın en güzel görünümlü insanı yapar..."

Eğer "#Değer''Lerini ''#Diğer''Lerinden Ayıramıyorsan

''#Meğer''Lerini bir cebine ''#Keşke''Lerini öbür cebine Koyacaksın..!

✿══════ღღ══════✿

_____________Ey sevgili...

Heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel..!

Huzur bulacağın kıyılarım senindir...

Umutların solar kurur da su bulamazsan...

Beraber sulayalım gözyaşlarım senindir...

Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al..!

Kanatlarım senindir...

Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir...

Hz.şems ( Mevlana )

"Yıpratılmış duygular var..."

"Konuştuğu" zaman mahkum

"Sustuğu" zaman zanlı muamelesi

Görüyor insan..."✋

Tuzlu suda beş dk yatınca

içindeki tüm acıyı dışarı atan patlıcanı kıskanıyorum...

Kimseye BORCUM yok Verilecek HESABIM yok PİŞMANLIĞIM yok EyvALLAH' ım hiç yok Benim olan KIYMETİMİ .OLmayan HADDİNİ bilecek Veee DİYORUMKİ Beni Gerçekten Tanımak Istiyorsanız,Ya İyi Bir DOST Olun Ya da Sağlam Bir DÜŞMAN.......

Verdiğin #değerin #üstünü #almayı bil. Çünkü #hayatta hiç kimse #verdiğin değerin #bahşişini #hak #edecek kadar #bir #şeyler #sunmaz.

Yazmak, yüreğin elindedir

AmA...

Kimilerinin, yüzünden okunur k e d e r i ...

Doğrularımı götürmeye yeticek kadar yanlış yapmadım bu hayatta çok sıkıştığım yerde boş bıraktım hep soruları şimdi bıraktığım boşlukların birindeyim belki de kimsenin doğrusunu götürmedim ben kimsenin yanlışı olmadım yetmez mi ?

# ÖLümün OLduğu şu hayatta, # UnutuLmayacak hiç kimse

YOK..!!√ O yüzden # Yüreğiniz varsa sevin.Yoksa kimse

kimsenin # Yüreğini meşgul Etmesin.. ;)

bir kadının yüreği sirllarla dolu okyanus gibidir