DÜŞÜNMELİYİZ!

Her sabah kalkarız, yeni güne başlarız. Gözümüzü açtığımız andan itibaren her haraketimiz ve davranışımız bir karar gerektirir. Karar alırız, kararlar alırız. Gün akşam olup geceye evrildiğinde kararlarımıza devam ederiz, ta ki uyuyuncaya kadar.

Aldığımız kararlar küçüktür, büyüktür, önemlidir, önemsizdir. Kimi karar zor alınır, kimi karar kolay alınır ama hep bir karar halindeyiz. Günler günleri, aylar ayları, yıllar yılları kovalar. Kararlar biner, kararlar üzerine, aldığımız kimi kararlar alışkanlık olur bize, artık karardan bile saymayız.

Düşünmeliyiz biz! Her karar kime hizmet ediyor, gerçekten bize mi hizmet ediyor, yoksa başkasına mı hizmet ediyor? Her kararı akıl süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı amaç süzgecinden geçiriyor muyuz, her kararı tartıyor, ölçüyor, biçiyor muyuz?

Her kararda düşünmeliyiz! Biz ne için yaşıyoruz, aldığımız karar bizi mutlu etmek için midir, başkasını mutlu etmek için midir? Aldığımız karar hırsımızdan, kinimizden, intikamımızdan mı alındı? Yoksa sevgimizden, aşkımızdan, vefamızdan mı alındı?

Düşünmeliyiz! Biz ne yaparsak yapalım, merkezinde biz mi varız, başkası mı var? Sonunda o da bizi mutlu edecekse pekâlâ başkası için de karar da alabiliriz. Mutluluk önce bende başlamalı, ben mutlu olamazsa, kimseyi mutlu edemez. Ben mutlu olamazsa, kimseyi sevemez. Ben mutlu olamazsa, etrafa yarar yerine zarar veririz.

Oysa biz; bu dünyaya mutlu olmak, sevgiyle yaşamak, kendimizle barışık yaşamak için gelmişiz. Biz bu dünyada barışı ve adaleti hakim kılmak için sevgiyi bilmeliyiz. Biz bu dünyada; neşeyi, güleryüzü, anlaşmayı hakim kılmak için, mutluluğu bilmeliyiz, mutlu olabilmeliyiz.

Mutsuz bir insandan yarar beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. Sevgisiz bir insandan dengeli davranış beklemek saçmalıktır, haksızlıktır. O yüzden biz aldığımız her nefeste, aldığımız her kararda mutlu olabilmeliyiz. Bizim bu dünyada aldığımız her nefeste sevgi olmalıdır, aldığımız her kararda sevgi olmalıdır. Sevgi için emek etmeliyiz, mutlu olmak için çaba göstermeliyiz. Mutluluk ve sevgi benden başlar, aileye yayılır. Aileden başlar, topluma yayılır. Toplumdan başlar devletlere yayılır ve devletlerden başlar dünyaya yayılır. Dünya sevince keser, insan oluruz.