Günaydınlar...

Sevdiklerimiz ve kalplerimizin huzuru için güzel bir alıntıdır. Ama bu alıntı yürekten mi alındı birinden mi bende bilemiyorum.

Bir sabaha uyanırım yine

Yüreğime konar mutluluk kelebekleri

Dudaklarımda tebessüm

Yüzüme yayılır tatlı bir gülümseme

Sence neydi bizi bir araya getiren sebep ?

Kimbilir; belki Rabbim, belki kader,belkide tesadüf...

Bundan sonra ,

Sen ve kalbin gözyaşlarını sadece mutlulukların için tüketmeli...

Geçmişin asla ağlatmamalı seni

Ağlatırsa bile, her ağlayıştan sonra daha mutlu olmalısın...

Çünkü, yüreğin uçsuz bucaksız bir iyilik tarlası...

Biliyorum ki bu tarlayı o iyi , sıcak umutların çapaladı hep hülyaları için...

Tüm içtenliğinle gözlerimin içine baktığın her an " huzur ve mutluluk " bu dedirtti bana...

Yağmur sonrası toprak kokusunu çekmek gibi seviyorum seni.

Denize bakarken insanın içinin rahatlaması gibi seni sevmek

İnsana huzur veren, Bir çocuğun oyuncağına bağlılığı , onu sevmesi, paylaşmaması gibi seni sevmek.

Son olarak diyeceğim , sevgimi tam anlamıyla kelimelere dökmem imkansız ama seni tek bir an bile sıkılmayacak, hayatımı adayacak, yanındayken daha özleyecek , sana hayatımın sonuna dek aynı hatta aynı değeri verecek kadar seviyorum....

Bu aslında yaklasık yirmi sayfa suren bir yazının arasından seçmelerdir....