• Umut

    Sokaklarda, köşe başlarında, köprü altlarında yatan insanlar sıkça rastladığımız ve gittikçe alışıp duyarsızlaştığımız bir manzara haline geldi.

    Bu insanlar çokta önemli değil ama ; ailevi, ekonomik ya da ruhsal nedenlerden dolayı sokağa bir şekilde düşmüşler.

    Farkımdamısınız bilmiyorum ama bu insanlar yavaş yavaş devlet kayıtlarındaki yerlerinide kaybediyorlar. Sağlık sorunlarını çözemiyorlar çünkü bir kimlikleri bile yok.

    Nasıl sağlıklı olsunlar ki yiyecek bir lokma ekmekleri bile yok.Hayırsever bir kaç esnaf ve çöpler en büyük umutları.Hayalleri yok bu insanların ama yalanlarıda yok.

    Biz evlerimize çekilince şehrin bütün sokakları onların oluyor.Ancak su anki gibi soğuk havalarda barınacak yer sıkıntısı çekiyorlar.

    Peki biz ne yapıyoruz ?

    Bu insanlar yeri gelir bütün gün aç gezerken biz iki gün üstüste aynı yemeği bile beğenmiyoruz.

    Bu insanları hor görüyoruz.Hemde komşusu açken tok yatan bizden değildir hadisini görmezden gelerek...

    Biz bu insanları önyargılarımızla insafsızca, acımasızca ve şuursuzca bu insanları katlediyoruz.

    Arkadaşlar bu insanlardan korkmayalım!!!

    İnanın bu arkadaşlar bizim onlardan korkutuğumuzdan fazla, onlar bizden korkuyor.

    Şimdi sorarım size... biz eğitimli kültürlü ve modern insanlarız ya...

    Sahipsiz insanları hor görerek, küçümseyerek ve dışlayarak mı bu özelliklere sahip olduk ?

    Hadi herkese sıcak yataklarında vicdanı rahat bir şekilde iyi uykular.

    Umut

Comentarios