70 li 80 li yıllarda mı büyüdünüz?

Nasıl olduda hayatta kalmayı başardınız?

1. Arabaların emniyet kemeri, kafalığı, hava yastıkları yoktu...

2. Yataklarımız ve oyuncaklarımız renkliydi ve kesin olan tehlikeli kimyasallardan yapılmıştı.

3. Prizlerin, araba kapılarının,ilaç şişelerinin üzerinde çocuk kilidi yoktu.

4. Bisikletlere kasksız binilirdi.

5. Suyu steril değilde bahçe hortumlarından çeşmelerden içerdik.

6. Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti.

7. İnanılmaz olan cep telefonu yoktu ve kimse nerelerde gezdiğimizi bilmezdi.

8. Bir sürü yaramız,kırılan kemiklerimiz ve dişlerimiz olurdu ancak bu nedenden dolayı kimse mahkeme ye verilmezdi.

9. Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yerdik ve gerçek şekerli içecekler içerdik ancak hiç kilo sorunumuz olmazdı...çünkü hep sokaklarda oynardık.

10. 4 çocuk aynı limonatayı paylaşabilirdik,aynı bardağı kullanırdık ve bu yüzden kimse ölmezdi.

11. Play Station, xbox,nintendo,99 kablolu kanalımız,cep telefonlarımız,chat odalarımız yoktu.Onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca...

12. Yürüyerek yada bisikletle arkadaşlarımızı ziyaret edebilirdik.Kapılarını çalıp, hatta çalmayıp içeri kadar girip oyun oynamaya çağırabilirdik.

13. Tek kale maç oynarken birimiz takıma alınmazsak psikokojik travma yaşamazdık.

14. Bazılarımız sınıfta kalırdık ama bu yüzden kimse psikoloğa yada pedagoga götürülmezdi.

Peki biz bunlara rağmen hayatta kalmayı nasıl başardık ? ve daha da önemlisi bu şartlar altında nasıl olduda kendi kişiliğimizi geliştirebildik?

Şimdiki gençler büyük bir olasılıkla bizim yaşam şeklimizi sıkıcı bulacaklar fakat bizler çok güzel ve mutlu yaşadık.

Biz terör olmadan,dinimizi gruplara bölüp ayrımcılık yapmadan,serefsizlik - sapıklık bilmeden özgürce yaşadık.

Teknolojiden uzak büyüdük,yollarımızda çamurdu belki , ama biz o yollarda öğrendik adamlığı , herşeyin kıymetini ve vatan sevgisini...Biz soba etrafında ısınıp,bir eve toplandığımızda 6-7 kuzen, kardeş annelerimizin yerde hazırladığı yatakta aynı yorganın altında şakalaşıp birbirimize fıkralar anlatarak büyüdük.

Keşke yeni nesilde bizim gibi mutlu ve dolu dolu büyüsede gerçek mutluluğu anlayabilse...

Ben kendi adıma , mahalle maçlarımızı,misketlerimizi,kukayı,saklambaçlarımızı vs..hatta siyah önlüklerimizi özledim...