İnsan her günün sonun da başını yastığa koyduğu zaman o günün nasıl geçtiğini, kendisine ne kattığını kime faydası kime zararı olduğunu iyi kötü neler düşündüğünü hanesine neler yazıldığını kendini kandırmadan hesaba çekmeli..

Artıları bir kefeye eksileri bir kefeye koymalı..her bulduğumuz hata da yeni başlayan gün de şansımız varken o hataları düzeltmek için o savaşı vermeli..en başta kendimiz için.. bir çoğumuz ki ben de dahil..

yanlışlarımızı, bildiğimizi sandığımız doğrularla karıştırarak en büyük zararı kendimize veriyoruz..

Okumuyor, öğrenmiyor öğrensek de uygulama da sınıfta kalıyoruz..atılan her adım da söylenen her söz de ne derece mesul tutulduğumuzu unutup gelişi güzel kelimelerle düşüncelerle davranıslarla kendimizi haklı çıkarmak için ne çok bahanelerin ardına sığınıyoruz..ne çok kendimizi kandırıyor ve ne çok zarar veriyoruz benliğimize ruhumuza hayatımıza..

Kendimize bile samimi olamaz sözümüzü geçiremezken, karşımıza sözümüzü geçirmeye uğraşıp bir de üstüne ahkam kesiyoruz.. ne de çabuk unutuyoruz her şeye önce kendimizden başlamamız gerektiğini...

SEVGİLER..

DK