









GÜNAYDIN YAŞAMAK
Yeni gün
Yeni hafta
Yeni başlangıçlar
Hayat bize bir gün daha ısmarladı.
Bir şans daha verdi.
Dilerim bu gün hepimiz için
güzel şeyler hazırlamışsındır.
Sil ruhundan güneşsiz sabahları
GÜLÜMSE HAYATA
Gününüz güneş kadar parlak,
Yolunuz OKYANUSLAR kadar açık olsun.
Yeni hafta, yeni günde; yüzümüzden gülücük, kalbimizden sevgi, bedenimizden sağlık, ruhumuzdan huzur, çevremizden dostluk,
işlerimizde bereket, soframızdan bolluk, ömrümüzden mutluluk ve neşe eksik olmasın..
Herşey Gönlünüzce Olsun..
GÜNAYDINLAR 💐🦋🍀🌼🐞🌻🌺








“Saçlarımda aklar tek tük düştüğünde
Vay be yaşlanıyorum dedim kendime..
Sonra hayatımda
Değişmeye başladı kendi kendine..
Mesela ,
Fazlalıkları atmaya alıştı elim
Eşyalara çula çaputa gençliğimdeki gibi kalmadı hevesim..
Hızlı müzikler yerini slova bıraktı ..
Sağlığım yerinde olsunlar sardı dilimi...
Camım çerçevem pis olsun
Eller ne derse desin umursamıyorum artık ...
Desinler diye değil
Dilediğim gibi yaşamanın zevkine vardım..
Eskisi gibi insanları da dinlemiyorum ...
Çünkü dinlersem yanlışlara kayıtsız kalamayacağımı biliyorum..
Zira çok yorgunum kimseye laf
Anlatmaya da çalışmıyorum
Herkes nasıl olsa kendi bildiğini okumuyor mu sonuçta...
Haklısın diyorum geçiyorum bende..
Bu arada hala hatalar yapıyorum
Sadece hata yapınca kaçmıyorum
Yüzleşiyorum kendimle
Hatasız kul olmaz diyorum takmıyorum bile ...
Yine kırılıyorum sadece eskisi gibi
Kimsenin kırmasına müsaade etmiyorum ...
Fark ettiğim anda duvar örüp kapımı kapatıyorum..
Zaten daha aza indirgedim insanlarla diyaloğumu..
Hayvanlara yakınlaştım
Dilsiz dostlarım onlar benim ..
Ben zaten geçen yıllarımda
İnsanların dilinden çektim ...
O ne der bu ne derleri gömdüm geçmişe..
Aslolan benim neticede
Ve ben artık
Bazen yaşıma aldırmadan çocuk gibi yaşıyorum
Bazen bilge gibi...
Kısaca canımın istediği gibi..
Bu hayat benim bir kereliğine geldim bilirim..
Kendimi seviyorum kim seviyor kim sevmiyor ilgilenmiyorum...
Ne ben kimseyi sevmek zorundayım
Nede kimse beni ...
Ev araba para dilediğim yıllar kaldı geride...
Şimdi iki dileğim var
Biri elden ayaktan düşmeden yaşamak
Diğeri takdiri ilahi tecelli edeceği gün
Kendi evimde
kendi yatağımda
iman ile dünyayla vedalaşmak...”

Bazen, her şeyi akışına bırakmak gerekir.
Su akıp yolunu bulsun diye.
Bazen, ağlamak gerekir.
Güçsüzlük sananlara inat, rahatlamak için.
Bazen, kimseyi dinlemeyip içinden geleni yapmak gerekir.
Mutlu olmak için.
Bazen, susman gerekir.
Büyüklüğün sen de kaldığını anlamaları için.
Bazen, görmezden gelmen gerekir.
Sonradan olanları görmek için.
Bazen, sana değer vermeyenlerin hayatından çekip gitmen gerekir.
Tek başına da mutlu olabileceğini herkese kanıtlamak için.
Ve bazen, yokluğunda seni özleyen birilerinin olduğunu bilmen gerekir.
Çıkarsız, hesapsız, her ne olursan ol seni ''sen'' olduğun için seven birilerinin olduğunu hissetmen için...


