




Aldanmayın zamana.Zaman azrail gibidir.Onunla pazarlık yapamazsınız,anlaşmaya varamazsınız,ortaya şartlar koyamazsınız,onu atlatamaz yada ondan kaçamazsınız.
Hep kendine ait bir planı vardır.Bu planın sizin aleyhinizemi,lehinizemi oldugunu vakti gelmeden asla bilemezsiniz.
Zaman emanetçi değildir.Sizin hazır olup olmadıgınızı asla umursamaz.Umduklarınızla degil ,bulduklarınızla yetinmek zorunda bırakabilir sizi.Ona bıraktıgınız hiç bir şeyin bekçiliğini yapmaz.Sadece ilerlerler ,asla geri dönüp bakmaz ve asla telafi edebilmeniz için sizinle iş birliğine girmez...
F.Ç













Suskun kelimeler, yorgun cümleler.Tutulamayan sözler, tutunamayan hayatlar.Kalabalık yalnızlıklar,vuslatsız ayrılıklar.Sebepsiz kavgalar, ruhsuz sevişmeler.Azalan zaman, tükenen hayat.Siyahın içinde kaybolan beyaz, renksiz kalan umutlar.Tokluk içinde oburluk , yokluk içinde açlık.Aşkın içinde ihanet , yalanın içinde dostluk, maskeli yaşamlar,tecavüze uğrayan mahsumiyet .Çocukken büyüyen bedenler, Güzelken çirkinleşen süliyetler, özgürlüğün içinde esaret,barışın içinde savaş...Sahi neydi İnsan olmak???F.ÇEÇEN




Gece karanlıktı
Ay ışığı da vardı
Yıldızlar yukarda
Hayat topraktaydı
Sustuk sessizce
Cümleler bitince
Gözler gözleri
Görmekten vaz geçince
Yaşamla ölüm arasında
Bir yerlerde.
Sıkıştı ruhlar nefes nefese.
Nefes nefese korkular her yerde.
Arafta öylece kaldık şimdide...
Toprak beden de
Beden nefeste
Can buldu insan
Yer yüzünde
Ölümler bedeni
Sessizce alıp gidince
Konuştu günahlar
Hesap Günün de
Kayıptı ruhlar ateşler içinde
Melekler şahitti
Yaşanan her şeye.
Ve bedel günü gelince
Ödendi borçlar
Ateş ve Işık ile.. F.ÇEÇEN 20.09.2021...




İstanbul da Bir Yer; Fotoğraf Kadar siyah beyaz olmayı hakkeden eski eşyalar satılıyor burda.Birilerinin yaşamı,anıları , hatıraları kim bilir bu bit pazarında ucuz tezgahlarda nerdeyse bedavaya satılıyor.Oysa her biri birileri için ihtiyaç, birileri için miras , birileri için dekordu.Sonuçta her biri bir tarih de birilerine aitti.Ve şimdi geçmiş kadar pahalı , bu gün kadar ucuzlar.F.ÇEÇEN


Sonu Olmayan Yollar Var önümüzde.Kaybolup gitmek istiyor insan.Unutmak unutulmak.Ufuk çizgisini kovalarcasına ,bozuk bir pusulayla.Kim olduğunu ,kimle olduğunu unuturcasına.Baharın ortasında yaprak dökümünü yaşarcasına.Yitenler,yitip gidenler.Gelirken kalmak yerine eksilenler.Yollar ve zaman aşındırırken ruhunu,Zihnindeki tasavvuf teslimiyetinin huzuru.Yoktan varolmanın, varken yok olmanın paradoksu içinde çakıl taşlarını ezen izler bırakmak her adımda.Sancılı bir dönüşüm için yolculuklara çıkmak istiyor insan.Gitmek, giderken vardığın hiç bir yerde kalmamak.Gezgin bir simyacının yoldaşı Eda’sında keşfetmek yaradılışın mucizesini.Her dokuda görebilmek ilmik ilmik işlenmiş yaşamı, yaşam döngüsünü.F.ÇEÇEN
