Sonu Olmayan Yollar Var önümüzde.Kaybolup gitmek istiyor insan.Unutmak unutulmak.Ufuk çizgisini kovalarcasına ,bozuk bir pusulayla.Kim olduğunu ,kimle olduğunu unuturcasına.Baharın ortasında yaprak dökümünü yaşarcasına.Yitenler,yitip gidenler.Gelirken kalmak yerine eksilenler.Yollar ve zaman aşındırırken ruhunu,Zihnindeki tasavvuf teslimiyetinin huzuru.Yoktan varolmanın, varken yok olmanın paradoksu içinde çakıl taşlarını ezen izler bırakmak her adımda.Sancılı bir dönüşüm için yolculuklara çıkmak istiyor insan.Gitmek, giderken vardığın hiç bir yerde kalmamak.Gezgin bir simyacının yoldaşı Eda’sında keşfetmek yaradılışın mucizesini.Her dokuda görebilmek ilmik ilmik işlenmiş yaşamı, yaşam döngüsünü.F.ÇEÇEN