



Ne ateşler var ki:
Közünde çay demler elini ısıtırsın.
Ne ateşler var ki,
Yürekten yanar söndüremezsin.

Hani Derler Ya ;
Değer Verdiğin Kadar Değerlisin...
Külliyen Yalan...
Ne Kadar DEĞER Verdiysem,
O Kadar Değersiz Kaldım...💔💔

Hayat bir Demlik çay gibidir…
Acele edersen demini alamaz, çok kaynatirsan tadı kalmaz..!
Belki de,bu yüzden kararsız kaldık bu hayatta.. Ne demini alabildik ne de bu hayatın tadını çıkarabildik..

Bazı kadınlar..
Onlar bir başınadır..
Hastalandığında,
Korktuğunda,
Kırıldığında,
Yorulduğunda..
Ve kendi başına ayakta kalıp,
Tüm bunların geçmesini beklerler..
Toz pembe hayal kuramaz onlar..
Gerçek hayatta haklarına düşenden fazlasıyla haşırneşirdirler çünkü..
Güç böyle kasırgalardan sonra gelir bulur onları..
Güçlü ama yanlız,
İmrenilen özenilen kadın olurlar..
Ne garip..
Güçlü ama yanlız,
İmrenilen ama çoktan yorulmuş kadınlar..
Hepsine selam olsun…

Yine uzaktan öptüm dudaklarını..!
Yine uzaktan sarıldım..!
Yine uzaktan baktım göz bebeklerine..!
Uzaktan hissettim teninin sıcaklığını..!
Ben seni uzaktan sevdim..!
Uzaktan büyüdü içimdeki aşkın...!
Uzakların aşkı var yüreğimde...

_______ // Bir keman sesine bürünür SEVDA...
Ve kahrolası limanlara doğru yol alır...
__________Vakit gitme vaktidir artık...
Lakin göz arkada kalır, başladığı gibi bitmiyor sevdalar..
Her şey biraz eksik kalır, biraz yarım kalır...
Belki beden yol alır ama yürek hep sevilenin yanında kalır... yüreğim sana emanet...

Seviyordu ama özlemiyordu, yanındayım diyordu ama uzaktaydı; sadece sözler vardı, kendisi yoktu




Bir gün mutlu olmakta vardı bu hayatta☺️











Seni anlayan biri olmalı hayatında.
Her şeye rağmen seni dinleyen,
sesiyle huzur veren, yokluğunun sana iyi gelmeyeceğini bilip
Bir an olsun elini bırakmayan.
Varlığıyla mutlu edebilen.
Gülüşüyle içini ısıtan biri kesinlikle olmalı hayatında…!


"Ve, vakit yine Akşam ;
Demindedir ömür...
Günler birbirini kovalarken
Hayat bizi günün telâşına iter...
Ve zaman sessizce doldurur
yaşanmışlıkları heybesine,
Anı olur...!
~



Belki de limandım senin için,
Içinde bahar çiçekleri açtırıp, yazı sonbaharı yaşatmadan kışa döndüren.
Eyyyy yareme hep tuz basanım,
Nerede benim güneşim, mehtâbım
Şimdi hoyrat yağmurlar altında martı çığlıkarına karışssa da çocuksu şarkılarımız,
Sen olmadıktan sonra güneş doğmuş, yakamoz çıkmış, ne fayda....
Şimdi en kahırlı vaktidir sonbaharın
Bir yanı hazan mevsimi bir yanı güneşe aldanan çocuksu yanım...
Yoksun ya şimdi yanımda uykudan uyandım yüzündeki mahmuriyetten bile hüzün akıyor
Güçsüzlüktü belki de beni kahreden seni ise besleyen...
Gün mü aydı şimdi güneş mi doğdu?
Ay mı batıı yoksa fırtına mı çıktı ne fayda....
Kalbimin dipsiz köşesi, şimdi sen yoksun ya ne güne faydam var ne yarına...!
~

Şairin dediği gibi;
"Çok yorgunum dost,
bana ince belli bardakta demli bir çay..
Gerisi mi?
Boşver, unuttuğumu var say..."

Asla vazgeçme ...
Güzel anılarından
Seni iyi hissetiren insanlardan
Nefes aldığın her anı
İnsanlar için değil kendin için yaşa ...
Çok derin yaraların olsa bile onlarla yaşamayı öğren ...
Nasıl üstesinden geldiğini anlat
Zaman her şeyin ilacıdır...
Kendine güvenini asla kaybetme ...
Güven etrafına yaydığın ışık olsun
Hayata karşı dik dur ve yoluna devam et ...
İnişli çıkışlı yollarda sadece kendine güven
Sonunda kendinden gurur duyacaksın...!
~

Aşkın :
Ekim’i Kasım’ı olmaz ki...
Ilık bir Ekim sabahında,
Ayaz bir Şubat akşamında
Ya da Temmuz güneşinde.
Sevemez miyim seni?
Severim...
Hem de çok ....!!
~
Cemal Süreya

Gidenler gitsin ….
İyileşirsin, her şeyden iyileşirsin.
Yokluklardan, anılardan, bağımlılıklardan.
Zamanla ortadan kalkar , kenara bırakıp hüznü kenara çekilirsin.
Çünkü bilirsin her şey geçer, hiçbir şey unutulmasa da.
İçinde yaşarsın.!
~
Geceniz huzurlu olsun


Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Aklında bir hüzzam şarkı…
Bir de ayrılıkların sızısı kalır…
“Bütün kuşlar vefasız, mevsim artık sonbahar…”
......Gunaydın.....