siradaki gelsin

Herkes kendi dağında yaşar mevsimleri...ne senin kışın beni üşütür nede senin sıcağın beni ısıtır...!

seni anlatmak değil görmek yasamak gerek malabadi kuprusu

olan papatyalara oldu hep koparıldı yaprakları tek tek seviyor sevmiyor diye...

Sonbaharda, bağlardaki bahçelerdeki bütün ağaçlar yapraklarını dökerler

ve kuru dallar da soğuktan donmuş bir halde rüzgarda titreşir dururlar!

Laleler de, güller de, solarlar, ölür giderler!

Fakat sevgili, sen hangi bağın, hangi bahçenin gülüsün ki,

Kış mevsiminde bile solmuyorsun, daima gülüyorsun?

Hz Mevlana

''Eskiden her gün yaşanacak bir şey vardı,

Herkes kendi düşünü kurar,

Kendi hayatını oynardı.

Şimdi, herkes

Yoğun,

Yorgun

Ve

Tek başına...''

Can DÜNDAR

yaprak sıkılmıştı daldan, bahaneydi son bahar...