
Bu kadarım.
Günlük üç yüz kırk iki kelime ve seksen altı bin dörtyüz yetmiş nefes. Bir miktar kalp atışı ve çokça yalnızlık hissi... Biraz uykusuzluk, biraz boyun ağrısı...
Her neyse işte bu kadarım ben!
Şimdi yolun en karanlık taraflarından gidiyorum. En çok ben üşüyorum. En temiz ben seviyorum aslında. En güzel ben nefret ediyorum. Dokunamıyorum bazen kimseye. Bazen de soluksuz sevişiyorum.
Bu kadarım işte...
Çok eski bir anım vardı. Çok eskiye bıraktım. Ne zamandır yeni ayakkabı giymiyorum.






Kimsenin birbirine acımadığı, birinin ötekine yardım etmeyi aklından dahi geçirmediği soğuk ve umutsuz bir dünya da yaşıyoruz.
Yalnızlıktan korktuğumuz ama sürekli yalnız kalmaya çalıştığımız, yalnızlığımızın yetmediği ve bitmediği bir çağdayız...



Bir gün çok kötü olursan ve hayattan gitmek istersen , git ... Ama kendi hayatından değil . Senin hayatında daha çok mutlu anlar olacak ... Seni kötü hisettiren insanların hayatlarından git ...


Kalp sağlığı için küçük bir tavsiye:
كُلُّ شَيْءٍ عَابِرٌ سِوَى اللهِ فَلَا تُرْهِقْ قَلْبَكَ لَأَيِّ شَيْءٍ عَبَثًا
Allah dışında her şey geçicidir, hiçbir şey için kalbini yoktan yere yorma


Yorulan beden dinlenmek için bir yastık bulur,
Ama yorulan canı nerede dinlendirmeli.?


İnsanlara gerçekte olduğundan daha iyi görünmeye çalışmayın-uzun süre dayanamayacaksınız.


Herkes kendi yüreğinde yaşar mevsimini...
Ne senin kışın başkasını üşütür, ne de başkasının yazı seni ısıtır...


Size huzur verenleri sevin ve onlara değer verin! Başkalarından uzak durmayı tercih edin!


Tahammülü kalmamış birine hata yapmayın. Silerken kendisini düşünür sizi değil.


Sığınırsın alemlerin rabbine, herkes seni sustu sanar...🌙


"Hayat" diyoruz, yaşamaya devam ediyoruz. Onca kırıklık, onca acı,onca hüzün... Yaralarımıza üfleye üfleye "bir şey yok" diyoruz; en çok kendimizi kandırıyoruz... Çok şey var aslında, üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam bir daha asla susmayabilirim; öyle çok ki kan kaybım, "hayat" diyorum, susuyorum; nefesim lazım çünkü bana, şimdilik yaralarımı üflüyorum...


Yaşam felsefem çok basit: İnsanlara izin verdiklerinden daha fazla yaklaşmıyorum ve insanların hak ettiklerinden daha yakınlaşmalarına izin vermemeye çalışıyorum.


Beklemeyi bırakalı çok oldu, yolum çıkmaz sokak artık. Ne yokuş çıkacak gücüm var, ne de o yolun sonunda değecek biri olduğuna inancım.


Herkes nefes aldığını görür. Ama nasıl yaşadığını, hayata nasıl tutunduğunu ve nasıl ayakta kaldığını bir Allah bilir, birde kendin bilirsin.


Yorulur insan...
Bekler,Özler, hasret çeker, acı çeker yorulur,
En çok da, canım dedikleri, canını acıtırken yorulur...


Mutlu hissediyorum... Yoluma çıkan her şeyi bıraktım. Acı veren şeyi unuttum. İhtiyacım olmayanları serbest bıraktım...


Anlatıldığı gibi kötü değildir hiç kimse.
Tıpkı göründüğü kadar iyi olmayanlar gibi.


Sevdiğin birinin sesini unutmak nedir bilir misin ?


Anlatıldığı gibi kötü değildir hiç kimse.
Tıpkı göründüğü kadar iyi olmayanlar gibi.


ANLATAMAM..!
Canım yanıyor,Kanım çekiliyor,Damarlarım kopuyor,İliklerime kadar titriyorum...
Bir can pazarındayım ki Hiç sorma,
Anlatamam..!Can derdindeyim,
Canım...Canım derdindeyim..!Sakın sorma,
Anlatamam..!Acıların,İki eli, iki yakamdaAtsam atamam,Satsam satamam..!Bir dertki başımda,
Onun derdi benim,Başımda...O'na bile,Kendimden olana bile,Bu derdi,
Anlatamam..!
Sevdalarım,Dostlarım, çok uzakta...
Hey Can...Can dost yetiş,Canın darağacında...
Sevenler canının,Canı derdinde...
Kanım çekiliyor,Ruhum sızılıyor,
Damarda kan,Kemikte ilik kuruyor,
Bedende ten dökülüyor...Can dostunun,
Canı çekilmekte,İmdada kimse,Yetişmemekte..!
Hey Can..!Öyle bir yerdeyim ki,Kimsenin kimseye,Kimseden fayda yok.Herkes can derdinde...Can pazarı kurulmuş,Can alıp can satmakta...Hey be Canım..!Can derdindeyim,
Can pazarında...Canım derdindeyim...
Canım, yetiş imdada Can gerildi,
Can darağacında..!Sadece dur sesizce izle...
Canım..!Sakın sorma,Canının derdi ne?
Can anlatmak istesede.Canlar öyle bir dertteki,
Bu derdi O' na,Kendimden olana bile
Anlatamam..!
Sakın sorma,Can, sana bile,Anlatacak halde, Mecalde değilim...Öyle bir dertdeyim ki...
Canım...Anlatmak istesemde,Kendime bile,
Anlatamam canım..!Canıma, kendi canıma,
Anlatamam..!

Rızık denince hep maddi boyutunu anlıyoruz.
Oysa ki;
Sevmek, sevilmek de rızık meselesi, iyi insanlara denk gelmek de..


İnsanlar ne çok konuşur
Alınlarındaki kırışıklıklarla, dudaklarının kenarlarındaki kıvrımlarla
Şişen genişleyen şah damarlarıyla
Çöken omuzları ya da dikleşen omurgalarıyla
En çok da susuşlarıyla, bakışlarıyla
Gözler ne kadar da gevezedir
İnsan ruhunun kapılarıdır onlar
O kapılardan içeriye girmeyi bilenler,
Cenneti de cehennemi de görürler.
Gözlerden ruhlara girip çıkmayı da çocukken öğrendim ben..

Gücüm yok yeni yenilgilere,
Mızıkçılık yapacak kimseyi istemiyorum Hayatım da...!


Herkes bir parçanı götürür giderken.
Kimileri iyi niyetinden faydalanır, kimileri sevginden. Kimileri çaresizliğinden yakalar, kimileri güveninden.Eksilmişsin, üzülmüşsün kimin umrunda! Kimileri sırtından vurur, kimileri KALBİNDEN..!


Bakmayın "ben bırakmam" diyenlere.
Bırakırlar azizim bırakırlar.
Mutluluğu kursağınız da.
Acıyı sol tarafınız da.
Hayallerinizi gözyaşlarınız da.
Kimi hevesi bittiği için.
Kimi zorluklardan korktuğu için...


İntihar etmekten daha acı verici bir şey varsa o da, bunu düşünüp de yapamamaktır...


Ne yaparsanız yapın, ve ne hayal ederseniz edin, gürültülü telaşlı yaşamda ruhunuzdaki huzurunuzu kaybetmeyin!...


Nasıl olsa küsmüyor, her durumda
idare ediyor dediğin kişinin, gün gelir
o kocaman sevgisi kocaman bir
nefrete dönüşür ve senden
tamamen vazgeçer!
Unutma, kimse vazgeçilmez
değildir!


İnsan, kullanılıp atılacak bir meta değildir.
Eline bulaşır, yüreğine bulaşır, vebaline bulaşır...


Ya uyum göstermeye çalışıp herkes gibi olacaksın, ya da herkes gibi olmamaya direnip yalnızlığı seçeceksiniz.....
