
Yerin çektiği kadar ağırsın, kanatların çırpındığı kadar hafif
Kalbinin attığı kadar canlısın, gözlerinin uzağı görebildiği kadar genç
Sevdiklerin kadar iyisin, nefret ettiklerin kadar kötü
Ne renk olursa olsun kaşın ve gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin
Yaşadıklarını kar sayma, yaşadığın kadar yakınsın sonuna
Ve ne kadar yaşarsan yaşa, sevdiğin kadardır ömrün
Ağladığın kadar güler, gülebildiğin kadar mutlu olursun
Güneşin doğuşundandır doğanın sana verdiği değer
Ve sende karşıdakine ne kadar değer verirsen o kadar değerlisin
Sana duyulan güven kadar inandırıcısın
Eğer bir gün yalan söyleyeceksen bırak ta sana güvenenler
Güvendikleri kadar inansın.
Ay ışığındadır sevdiğine duyduğun hasret
Ve hasret kaldığın kadar yakınsın ona
Yağmurun yağdığı kadar ıslak, güneşin ısıttığı kadar sıcaksın
Kendini güçlü hissettiğin kadar güçlüsün, ezdiğin zayıf kadarda güçsüz
Sana yaklaşandan uzaklaştığın kadar yalnız
Senden uzaklaşana yaklaştığın kadar insansın.
Görülemeyen güzellikleri görebildiğin kadar güzel, bir o kadarda özelsin
İşte hayat budur kimi zaman, mutluluk budur işte
Bazen bir tebessümde gizlidir bazen de içten bir gülüşte.
Yaşamak budur ve hatırladığın kadar yaşar
Hatırlayamazsan aldığın nefes kadar dibe batarsın
Eğer bir gün unutursan karşındakini
Ne kadar unutursan o kadar kolay ve çabuk unutulursun
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin
Bunu da bil;
Ne kadar seversen o kadar sevilirsin…
CAN YÜCEL

geceye bir söz bırak


“Vakit varken tomurcukları topla. Zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir.”

ben kucukken daha iyi yapardim sanki simdi beceremedim


Hayat; nefes aldığımız anların toplamından değil, nefesimizi kesen anların toplamından oluşur.

özlemek mi daha zor,yoksa özledim diyememek mi

Gitme diyen birini değil, ben de geliyorum, yalnız gidemezsin diyen birini istiyorum.
Kaybedenler Kulübü (2011)




ahmet kayanın ‘’bir menekşe kokusunda seni aramak var ya’’ sözünde ne söylemek istediğini bilmeyip ‘’ahmet kaya söylüyorsa vardır elbet bir bildiği’’ deyip kenara çekilirdik. keşke o menekşenin kokusuz olduğunu öğrenmeseydik be. bilmeden kalsaydık öyle. öğrendikten sonra başladı çaresizlik kavramının ne kadar acı olduğu.

Parça tesirli bir bomba gibi dururken elimde resmin
şiir dediğin çekeceğim küçük pim!
Ve giderken bıraktığın hiçbir sorunun cevabı değil ani delirişim!

Her şey çok güzeI oIacak, cümIesindeki ç kıIığına bürünmüş b’yi buIunuz.

giden gittigi zaman neden herseyiyle birlikte gitmiyor...