Yarınlar hep güzel olacak denir. Oysa bugünler, dünün yarınları değil midir?

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. 

“o olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin. 

demeyeceksin işte. 

yaşarsın çünkü. 

öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. 

çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Belki o herşeye değecek kadar değerli senin için.. Ama sen de kendini onun için hiç edecek kadar değersiz değilsin..

nefes almak için Pencereye değil de bir fotoğrafa konuştuğunu fark edeceksin bir an.. bu yenilmiş line en karanlık geceler şahit olacak göğüs kafesinden bir sızı omuzundan yanılgının ve kimsesizliğine yeniden çıkacaksın sabaha.. başaramamak yenilmek değil sadece beceriksizlik

EGO ve KİBİR insan öyle bir yerde bitirir ki bir tek kendisi göremez.....

benim size ölümüne bir aşkla bağlanacağını çok iyi biliyordunuz. Şimdi de ona sunduğunuz masalla zihnini tamamen allak bullak ediyorsunuz, sırf sonunda ne olacağını merak ettiğiniz için!

Siz cennetteydiniz ama bunun farkında değildiniz. Dünyada pek çok insan da böyledir. Mutlu olmayı hak etmediklerini sanarak en büyük sevinci bulabilecekleri yerlerde keder ararlar.

Yüreğini dinlemek zorundasın; çünkü onu susturmayı hiçbir zaman başaramazsın. Hatta onu dinlemiyormuş gibi yapsan da o gene oradadır, göğsündedir; hayat ve dünya hakkında ne düşündüğünü sana tekrarlamayı sürdürecektir. Hiç kimse kendi yüreğinden kaçamaz. Bu nedenle en iyisi onun söylediklerini dinlemek.. Düşlerinin peşinde olduğu sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez.

Seni anlamıyorum,"diyen insanlara,William Shakespeare şöyle cevap veriyor....Hissedemediğin bir şeyi anlayamazsın.....

Kalbimi dinliyordum. Bu kadar uzun zamandan beri bana yoldaşlık eden bu gürültünün kesilebileceğini aklım almıyordu. sanki değişti.. Zaten kuvvetli bir hayal gücüm hiç olmamıştır.

Erkekler, kadınların kitap gibi olduğunu düşünür. Eğer kapak resmi hoşlarına gitmezse kitabı okumak istemezler. ne kadar aptalca

 Aslında insanın canını en çok acıtan şey; hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır.

“Yaşama arzum, hayata inancım vardı!.. Fakat bu düşüncenin ardından bir kahkaha attığımı da hatırlıyorum.”

yanlış kişiden samimiyet beklediğin an kırılıyorsun... yitirilen şey geri gelmez ağzından çıkan söz de öyle şurası açıktır ki biz sevgiyi acıya bulayarak seviyoruz ve şunu öğrendim ki lindeki güç kadar oluyor İnsanın isyanı.....

çoğu zaman. bir insandan bize kalan tek şey isimdir sadece.

Bazı duygular anlatılmaz, anlatılamaz.. Ancak hissedilir, içte, derinde bir yerlerde.. Dile dökülemez. Bir bakışta, bir gülümsemede, yağmurun sesinde, kıyıya vuran bir dalgada, sabahleyin öten kuşların şarkılarında, belki bir şiirde, bir ezgide yakalanır, bir an sadece bir an bir şekilde okşayıp geçer içinizi.

Sıcaktan kavrulurken ansızın esen imbat gibi,

beklenmedik yağmur gibi, aşk gibi usul usul, dolu dizgin..

Bırakın öyle kalsın.

Açıklamayın, anlamayın,sadece yaşayın........”

Sevmek; güzel birinde aşkı aramak değil. O kişide, bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında, ‘kendini bulmaktır.

Zamanla hiç birini tutmuyor.Saçlarıma rüzgarlar vuruyor.Üzülüyorum.Üşüyorum üstelik.Bu havaları hiç sevmiyorum.Saçlarıma çaresizlik vuruyor,Yalnızca saçlarıma olsa iyi,Çaresizlik gözlerime vuruyor. ismim ali Şimdi yaşım otuzlarda...Hiç dokunmasaydın bana.Seninde çaresizlikvuruyor mu gözlerine ? Rüzgar bir daha asla esmedi,Canhıraş ben koştum ona.Yeterince inanmadım insanlaraYa da hiç yaklaşmadım onlara .Tüm bu yenilmişlik palavra.!

Bir varmış hep varmış hep olacakmış diye sürdü...

Gün ,ay ,ay ,yıl aldı adı yıllar oldu...

Büyüdük bir yığın çocuklarımız oldu...

Sen anne ben baba oldum...

Güzeldi her şey tüm yazdığım her bir kelimede sen vardın …

Ve ...

Bu kelimeler asla başka birine hitap olmadı olamazdı …

Sevdamın adı sen yürekte kanayan ..sen .

Kırıldım incindim ama sana kıyamadım...

Gözüme sokuldu kulağımı tırmaladı çirkinlikler...

Hala sen diyor bu uslanmaz yüreğimde ki ses...

Amaa yorgun düşmek üzereyim yoruldum...

Çabam senken...

Çabam aşkımken...

Çabam tüm sabahlara senle uyanmak isteğimken...

Sevdiğim kadından bana ait bir kelime yazmamışlığını yaşarken...

Bir balıkçı kasabası sahilde yalnız bir kadın mevsim kış aylardan aralık kadının elinde bir tahta parçası kumsala yazıyor ...

Seni Seviyom ...

Ve ...

Dalgalar nazlı bir gelin yürüyüşü gibi siliyor yazılanı …

adam ısrarla yine yazıyor ...

Seni Seviyom ...

Bir kaya parçası var ilerde koşuyor adam. çıkıyor üstüne bağırıyor ...

Seni Seviyommm kadın...

...Ve ...

adam susuyor …

Bir ressam degilim mutluluk resmi çizemem ama..

Yüregimden damlayan sevgi cümleleriyle mutluluk şiirleri yazabilirim. en güzeline en nazlısına. uzaklık küçük sevgileri getirdiği gibi büyük sevgileri yüceltir Tıpkı rüzgarın mumu söndürüp ateşi alevlendirdi gibi

Güzel olan

her günü seninle tekrar tekrar yaşamak

erimek yarını olmayan zamanlarda

durdurmak bir yerde bütün saatleri

bütün kuralları kırıp parçalamak

sonra varmak o yerlere

mevsimlere dur demek

kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara

güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak

sonra doldurmak ayışığını kadehlere

delicesine içmek

ve unutabilmek her şeyi ansızın

sevmek seni en yücesiyle sevgilerin

birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak

güzel olan

sevmek seni sonsuz gibi

seninle en büyük gibi

Bir gün bu akan sele dur diyeceğim

göreceksin

ne bu şehirler kalacak

ne bu duygusuz sürü

bu korkunç kalabalık

her vapur seni getirecek bana

bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim

kapılar sana açılacak

senin için söylenecek şarkılar

şiirler senin için yazılacak

her ev

Ben şu kısa boylu hayatta

uzun boylu kederlerle acırım.

Yorar beni şu telaş, şu karmaşa.

Bir sığınak aranırken şu uğultuda,

bir aşk gelir, bir yara.

Bir yara…

Bir yara daha!

Eski bir aşk,

yeni bir ayrılıktır her zaman.

Bunu kuşlar sorar, yıldızlar da anlatır.

Kimse bilmez be canım,

bir yara bir ömrü nasıl kanatır…

Ben seni hep ayrılıkla anmışım

Titreyen ellerimle günlerin buğusuna adını…

Hep adını yazmışım.

Bir aşk gelmiş bir yara.

Bir yara…Bir yara daha!

hani bir rüya görürsün,gerçek gibi gelir,

hani istersinde bir şeyi olsun diye,ama olamaz,

hani dersin ya şimdi gerçek olsaydı...

uyanmak istemezsin gözlerin açık olsada,

yine kapatırsın rüya devam etsin diye,

yanlıştır bilirsin ya,

ama söz geçiremezsin yüreğine...

ellerin üşürken,yüreğin yanarya hani,

hissetmemişsindir hiç ömründe böyle bir şey,

işte bunlar nedir diye sorarsınya kendine,

söylemezsin bir türlü itiraf edemezsin kendine bile...

bazı şarkılar vardırya hani,

sana onu hatırlatır...

kalabalıklar içinde yanlız hissedersin.

gözlerin donuk bakar ya,

içindeki fırtınayı kimse anlamasın diye,

maske takarsınya yüzüne..

kalbin sıkışır,ellerin terler,

ama...söyleyemezsin,

kahretsin....

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor. Düşünmekten korkuyor sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor eleştirilmekten korktuğu için. Yaslanmaktan korkuyor gençliğin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor dünyaya iyi bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

Sadece aptalların ciddiye alındığı bir dünyada yaşıyoruz. O halde beni anlamıyorlar diye üzülmek niye?

İnsanların çoğu, kendileri değil başkalarıdır; düşünceleri başkalarının düşünceleridir; yaşamları başkalarını taklittir ve tutkuları ise alıntılardır. Şimdilerde insanlar öz benliklerinden korkuyorlar.

Herkes benim düşünceme katılırsa yanılmış olmaktan korkarım.

Kadınlar kendilerine neler verildiğine değil, onlar için nelerden vazgeçildiğine bakar.

Hepimiz için bir dünya vardır. İyilikle kötülük, günahla suçsuzluk bu dünyanın içinde el ele yürürler.

Gariptir kadınlar. Kendilerini güldüren erkekleri sadece severler; onları ağlatanlara ise aşık olurlar.

takvimdeki bazı günlere kırgınım...daha gittiğini söylemedim yüreğime.. hayat bazı şeyleri kafana vuravura' bazı şeyleri kalbini kıra kıra kıra öğretir

Herkes hep mutlu olmak ister, mutsuzluğu yaşamadan. Oysa düşünsene, hiç gece olmasaydı güneşin tadını çıkarır mıydı insan?

" ayrılırken ahlaksız yaratık olan insanlar bir araya gelince namuslu kişiler olurlar der montesquieu.. kahlo.. ahlak namus deyince sadece kadından oluşan herkes ahlaksız ve namussuzdur der." Nietzsche ekler . kim namus ve Ahlak şövalyeliği yapıyorsa bilinki en namussuzu odur...

Suskun değilim..... konuşarak hiçbir yere varamadığım insanları düşündükçe sessiz kalmayı tercih ediyorum....... anlamıyorlar.?

Bazen kendini anlatmaya gücün olmadığı için susarsın. Karşı taraf ise, " bak sustu, haklılığı mı kabul etti" diye düşünür. O saatten sonra ne düşündüğü Umrunda olmadığı için" kendini haklı sansın" der, çekilirsin. Oysaki boşvermişliğin en yorgun halidir bu

değiştiremeyeceğin bir geçmişe bağlanıp kalma.... geleceğini yaşamak için yola çık...... mutluluk yaşadığın hayat tarzında değil hayata, bakış tarzındadır...

Mutluluk, elde etmek için peşinden koşulacak; sonra da kaybetmemek için çaba sarfedilecek bir şey değildir. Mutluluk; senden bağımsız olarak, istediği zaman gelir, dokunur sana. Önemli olan, o eşsiz temas anının tadını çıkarmayı akıl edebilmektir.