Bir varmış hep varmış hep olacakmış diye sürdü...

Gün ,ay ,ay ,yıl aldı adı yıllar oldu...

Büyüdük bir yığın çocuklarımız oldu...

Sen anne ben baba oldum...

Güzeldi her şey tüm yazdığım her bir kelimede sen vardın …

Ve ...

Bu kelimeler asla başka birine hitap olmadı olamazdı …

Sevdamın adı sen yürekte kanayan ..sen .

Kırıldım incindim ama sana kıyamadım...

Gözüme sokuldu kulağımı tırmaladı çirkinlikler...

Hala sen diyor bu uslanmaz yüreğimde ki ses...

Amaa yorgun düşmek üzereyim yoruldum...

Çabam senken...

Çabam aşkımken...

Çabam tüm sabahlara senle uyanmak isteğimken...

Sevdiğim kadından bana ait bir kelime yazmamışlığını yaşarken...

Bir balıkçı kasabası sahilde yalnız bir kadın mevsim kış aylardan aralık kadının elinde bir tahta parçası kumsala yazıyor ...

Seni Seviyom ...

Ve ...

Dalgalar nazlı bir gelin yürüyüşü gibi siliyor yazılanı …

adam ısrarla yine yazıyor ...

Seni Seviyom ...

Bir kaya parçası var ilerde koşuyor adam. çıkıyor üstüne bağırıyor ...

Seni Seviyommm kadın...

...Ve ...

adam susuyor …