
Kimseye kızmıyorum ki ben...
Hakkım yok buna!
Onları yanı başıma taşıyan bendim ve beni üzmelerini sağlayacak her şeyi kendi ellerimle ben onlara verdim...
Sırtım da ki hançerlerini kınlarında görmüştüm saplamadan önce.
Ve öve öve bitiremiyorlardı, beni nasıl sevip, bana nasıl değer verdiklerini...
Ulan nankör dünya, ne acılarına dayandım, gelme üstüme daha fazla.
Ulan adaletsiz dünya, ne sen umurumdasın artık, ne de yüzüme gülüp, arkamdan kuyumu kazan kahpeler umurumda...
Var git yoluna, ben de ki süren yetsin artık da, huzurla kapayayım gözlerimi sonsuzluğa!

ucuz ve kalitesiz insanlardan uzak medeniyet görmüş hayatının anlamını yaşamış insanların için de olduğum için seviniyorum
her zaman şunu söylerim
paran araban ve evin varsa dostun var bu hayatta ama üçü de yoksa onlarda yok bu hayatta
ben bunların ihtiyaç sahibi olmayan bir şehirde yaşıyorum orası Fransa












Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Vedalaşmakta zor iştir biliyor musun?
Oturursun geminin kıçına.
Bakarsın sevdiklerine, gittikçe ufalırlar, ufalırlar, kaybolurlar
O zaman anlarsın işte.
Vedaşalmak asıl kalana değil, gidene koyar!
100 defa söyledim sana hüzünlü değilim, mizacım böyle.
Bak şarabımla beraberim.
Çocukluğumdan beri hayaller kuruyorum
Şarabımdan ayrılmadan hem de.
Ben şarabımdan ayrılmıyorum.
O da bana, bunca gidene rağmen hala hayal kurdurtmaya devam ediyor.
Ne olmuş yani büyük adam olamadıksa?
Hayallerimizi satmadık ya ?..






yoruldum be usta
hayatın acımasızlığın dan yoruldum
değer verebildiğin değeri veriyorsun
güvenini kazanıp hayat kurmaya çalışıyorsun
olmuyor be usta olmuyor
yoruldum artık hayatın
en acımasız halinden
yoruldum usta
yalan dolan bir hayattan
yoruldum usta sahte yuzlerden sahte insanlardan
nefret ediyorum usta yaşamaktan
bu kadar zormuş bu hayat usta

Kimseye kızmıyorum ki ben...
Hakkım yok buna!
Onları yanı başıma taşıyan bendim ve beni üzmelerini sağlayacak her şeyi kendi ellerimle ben onlara verdim...
Sırtım da ki hançerlerini kınlarında görmüştüm saplamadan önce.
Ve öve öve bitiremiyorlardı, beni nasıl sevip, bana nasıl değer verdiklerini...
Ulan nankör dünya, ne acılarına dayandım, gelme üstüme daha fazla.
Ulan adaletsiz dünya, ne sen umurumdasın artık, ne de yüzüme gülüp, arkamdan kuyumu kazan kahpeler umurumda...
Var git yoluna, ben de ki süren yetsin artık da, huzurla kapayayım gözlerimi sonsuzluğa!





