Kimseye kızmıyorum ki ben...

Hakkım yok buna!

Onları yanı başıma taşıyan bendim ve beni üzmelerini sağlayacak her şeyi kendi ellerimle ben onlara verdim...

Sırtım da ki hançerlerini kınlarında görmüştüm saplamadan önce.

Ve öve öve bitiremiyorlardı, beni nasıl sevip, bana nasıl değer verdiklerini...

Ulan nankör dünya, ne acılarına dayandım, gelme üstüme daha fazla.

Ulan adaletsiz dünya, ne sen umurumdasın artık, ne de yüzüme gülüp, arkamdan kuyumu kazan kahpeler umurumda...

Var git yoluna, ben de ki süren yetsin artık da, huzurla kapayayım gözlerimi sonsuzluğa!