“Sus Gönlüm..

Bütün bu susmalarına karşılık her şeyin

hayırlısının olacağına inanarak sus..."

Evet acıtıyor içimdeki yokluğun ama her şeye rağmen hayat devam ediyor zor olsada unutmak başaracağım ve seni unutacağım

ilk bir merhaba demek istedim. Bilmiyorum neden burdayım veya neden bu şekilde yazıyorum. Belki bir saçmalıktan ibaret yazdıklarım, belki de gerçekten bir saçmalık, bu hayatı anlamakta güçlük çekiyorum. Kendimi hep kalabalıklar içinde tek başına kalmış gibi , bir denizin ortasında kalmış gibi hissediyorum nedense, kadinim yalnız olması normal mi diye düşünüyor insan kendi kendine, sonra bakıyorsun ki gerçekten de yalnızsın evet yalnızsın, bu hayata insan bir kere geliyor değil mi peki neden bende veya benim gibi yalnızlık içersinde sessizlie boğulmus kimsenin anlamadığını düsünen insanlarla bu yalnızlığı yok etmeyelim ki, tabii ki güven oluşmalı sevgi saygı oluşmalı tabii ki birşeyler paylaşabilmek için zaman mum ışığı gibi yavaş yavaş erimeli bakalım o zaman gerçekten yanında senin gibi biri olacak mı.

Ne zormuş insanın sevildiğini sanması. Tırnaklarıyla kazıdığı bir aşkta, tırnak kadar değerinin olmaması... Ben aşkı, kıracağını bile bile kalbini sevdiğine vermek ve bundan hiç gocunmamak olarak bildim. Uğruna ölünebilecek yaşamlar bulmalı ve sırf bunun için bile yaşamayı göze almalıydım. Aldım! Tek taraflı sevdim. Boşluktaki yanımı da ona verdim. Gözlerindeki sığınakta, kendimi kalbimden astım. "Denize aşık olanlar gel-git'ine katlanır." dedim. Gitti ama gelmedi. Bir adım bile yaklaşmadı bana, hep uzakların yakını oldu.

Yokluğum belki hatırlanır dedim uzak yerlerden. Ama sevilmeyen hatırlanmıyor, gerçekten yitirilmeden. İnsan neler öğreniyor yaşarken. Mesela aşk acısı kalpte oluşuyor ama asıl yarayı ruh alıyor. Yani sonunda her şarkı bitiyor ama hiçbir şarkı ölmüyor.

Dünyanın bütün kelimeleri bir araya gelse bir "özledim" etmez...

Çünkü özledim, "seni seviyorumdur", "sana ihtiyacım vardır", "yanımda oldur", "benimle uyudur", "sarıldır"...

Yani sevgilim,

''Özledim"

Nejat İşler

Ne sözleriyle seni etkileyene, Ne de göze hitap edene aldan... Sen, sen ol Yüreğiyle yüreğini titretene bağlan...☘💖☘😉😉😉

Hiç aklında yokken biri çıkar karşına.

Önce hal hatır sormalar, sonra da kısa kısa konuşmalar derken alışırsın ona.

Her gece yatmadan en son ona "iyi geceler", her sabah uykulu gözlerle ilk ona günaydın dersin...

Seversin işte...

Hem öyle çok seversin ki gönlünden çok aklın onda kalır hep.

Kendinden çok onu seversin, onu düşünürsün, onu önemsersin...

En sonunda tamamen kaybedersin.

Ve birini asla kendinden çok sevmemen gerektiğini, göğsünün altındaki o tarifsiz sızıyla öğrenirsin...