ilk bir merhaba demek istedim. Bilmiyorum neden burdayım veya neden bu şekilde yazıyorum. Belki bir saçmalıktan ibaret yazdıklarım, belki de gerçekten bir saçmalık, bu hayatı anlamakta güçlük çekiyorum. Kendimi hep kalabalıklar içinde tek başına kalmış gibi , bir denizin ortasında kalmış gibi hissediyorum nedense, kadinim yalnız olması normal mi diye düşünüyor insan kendi kendine, sonra bakıyorsun ki gerçekten de yalnızsın evet yalnızsın, bu hayata insan bir kere geliyor değil mi peki neden bende veya benim gibi yalnızlık içersinde sessizlie boğulmus kimsenin anlamadığını düsünen insanlarla bu yalnızlığı yok etmeyelim ki, tabii ki güven oluşmalı sevgi saygı oluşmalı tabii ki birşeyler paylaşabilmek için zaman mum ışığı gibi yavaş yavaş erimeli bakalım o zaman gerçekten yanında senin gibi biri olacak mı.