Güçlü kadın hikâyesi hep yalandı. Hiçbir kız çocuğu güçlü kadın olmak için doğmaz. Hepsi masum hayaller kuran, şımarık birer prensese benzerler. Kaderdir onları cadı, fettan ya da güçlü kadın yapan. Tutulmamış sözler, yarım kalmış kaderler, yaşanmamış mutluluklar, ölümler, ayrılıklar güç verirmiş insana. Kurulan hayaller iskambil kâğıtlarında kule gibi yıkıldığında, ezilmemek için enkazın altında, güç veriyor Tanrı insana. Annem güçlü bir kadındı. Ben o güce hayrandım. Hiç öyle olamam zannediyordum

Eğer istediğin olmazsa acı çekersin..

Eğer istemediğin birşey olursa yine acı çekersin...

Hatta istediğin şey tam olarak olsa da yine acı çekersin,

Çünkü onu kaybetme riskin vardır...

Zihin böyle belalı bir şeydir...

Değişimden özgür olmak ister...

Hayatın koşullarından ve ölümden özgür....

Fakat değişim hayatın kanunudur

Ne kadar dirensen de bu gerçeği değiştiremezsin...

Sokrates

Büyümek, zor ve belalıdır. Önce çocukluğun renkleri kaybolur, sonra hayaller azalır. Lekesiz ve saf ruhların bıraktığı çocuklar çekip uzaklara gider. Gerçeklerse istilacıdır. Hayallerin bıraktığı boşluğa hoyratça gelir yerleşir. 

Çocukluk, en çok hatırlanandır. Gökyüzünün hep mavi zamanlarından kalan sesler ve kokulardır. Çocukken sevmek için önümüzde koskoca bir ömür vardır. Büyüdükçe sevgiye ödenecek, ZAMAN gittikçe daralır. 

Büyümek acısı yıllar sonra anlaşılan ilk ve en uzun ayrılıştır. O andan sonra şarkılar daha dokunaklıdır, kuşlar daha yükseten uçar, masalların yerini talk showlar alır. Ve o andan itibaren kendimize sorulabilecek bir tek erdemli soru vardır. Hangimiz geride bizi özleyen çocuğun......bakışlarını bıraktık?

gri meyhane kadiköy

özledik şu günleri.....