Bugün etrafıma baktığımda en çok şunu hissediyorum: Herkes kusursuz, hiç tartışmasız, pürüzsüz bir masalın peşinde koşarken, ellerindeki o eksik ama son derece gerçek olanın değerini kaçırıyor. Oysa sevgi, mükemmeli bulmak değil, zorluklara ve kusurlara rağmen omuz omuza durmaktan vazgeçmemektir. En karanlık anında bile dönüp gideceğin, yelkenleri indireceğin tek limanın orası olduğunu bilmektir.

​Eğer hayatınızda, gözlerine baktığınızda ruhunuzu evinde hissettiren biri varsa, ona sımsıkı sarılın. Gündelik dertlerin, sonu gelmez koşturmacaların o bağı yıpratmasına izin vermeyin. Çünkü bu dünyada insanın başına gelebilecek en büyük mucize; yıllar geçse de, hayat ne getirirse getirsin, varlığıyla içinizi ısıtan o insana sahip olmaktır.

​Geri kalan her şey, sadece teferruat...