Ben Türk’üm, esaret nedir bilmem,

Boyun eğmem zincire, karanlığa, zulme.

Rüzgâr gibi özgür, dağlar gibi dimdik,

Yürürüm yolumda, korkusuz, eğilmem.

Tarihimde ateş var, külden doğan umut,

Her adımım iz bırakır, silinmez bir anıt.

Düşsem de kalkarım, yılmam hiçbir zaman,

Yüreğimde vatan, dilimde iman.

Gökyüzü kadar geniş, denizler kadar derin,

Sevdam bayrağıma, köklerim ebedi benim.

Ne fırtına yıkar beni, ne gece boğar,

İçimde yanan ateş, her karanlığı doğar.

Ben Türk’üm, esaret nedir bilmem,

Hür doğdum, hür yaşarım, bunu herkese derim