Bir gün en yakın dostum bana sormuştu: “Birinin seni gerçekten sevdiğini nasıl anlarsın?”

Biraz düşündüm, “belki hislerle” dedim, “belki de seninle bağ kurmak için gösterdiği çabayla.”

Ama o sustu, sonra dedi ki: “Zamanla anlarsın.

Çünkü kimse, gerçekten değer vermediği biri için vaktini harcamaz.

Saatlerce yanında kalmayı, ağlarken susup seni izlemeyi, uzun konuşmaları, o küçük mesajları… bunların hepsi sevgidir.

İnsan, zamanını sadece önemsediklerine verir.”

O günden sonra anladım; sevgi büyük sözlerde değil, birinin sana ayırdığı vakitte gizlidir.