"Ne, biliyor musun gönül yorgunluğu? Kendinden soğuyorsun.

Sözünden soğuyorsun.

Geçmişinden soğuyorsun.

İnandıklarından soğuyorsun.

Baktığın yüzlerden soğuyorsun.

İçine bile bakmıyorsun artık.

Dünya, inandığın o yitik cennet değil…

Kırk cümle kuruyorsun, ağzını açmadan vazgeçiyorsun.

İncinme değil bu, insana olan inancını yitirme.

Yaranı evde bırakıp çıkıyorsun sokağa…"

~