Kimse tanıdığın gibi kalmıyor ,

Bir gün bakıyorsun sıcacık,

Bir gün bakıyorsun buz gibi…

Fark ediyorsun ki;

İnsanlarda değişir mevsimler gibi…

Çünkü;

İnsan bir şeyi elde etmek için çabalar.

Ve elde edince onu bir kenara atar…

Gerçek değerini ise kaybedince anlar.

ama gidince… ama bitince… ama ölünce…

kısacası iş işten geçince anlar…

O yüzden;

Selâm olsun tuttuğu eli bir ömür bırakmayana,

O elin demlediği çayda huzur bulana…

Bir yerimiz varsa bu dünya da her şey insanca olmalı.

Sevmek de, yaşamak da, ölmek de...