Bazılarının hayatında işine yaradıkları

kadar varsın,

Bazılarının hayatlarında, evet dediğin

kadar varsın,

Bazılarının hayatlarında, itaat ettiğin

kadar varsın.

İlk hayır dediğinde,

İlk sınır çiziminde,

İlk hakkını aradığında şaşırırsın o gözünde yücelttiğin insana.

Seni bir hareketle nasıl gözden çıkardığına inanamazsın.

Önce çok üzülür,

sonra onun vefasızlığına öfkelenir ve en son da kendine kızarsın.

Kendine kızarsın çünkü;

Hak etmemişsindir bunu,

Hak etmemişsindir "kendin oldun diye dışlanmayı,

hak etmemişsindir seni değersizleştirmesini.

Neyse ki böyle birini kaybetmenin bedelini kendini kazanarak tamamlarsın.

Bu sayede kendini ihmal ettiğini,

Başkasının memnuniyetine esir ettiğini,

Kendini onaylanmayla beslediğini fark edersin.

Onları affeder, yoluna devam edersin.

Onlar, farkında olmadan seni sana kazandırmıştır.

Teşekkür et ve hoşçakal diyebilirsin.

Unutma ki,

Kaybeden değil, kaybedilensin….!