OLGUNLAŞIYORUM....

Eskiden her konuda konuşurdum büyük bir heyecanla;

Susmayı öğreniyorum şimdi....

Sessizliğin sesinde bir bilsen neler gizli.

İnsanların fizikleri, statüleri, söylemleri ilgimi çekmiyor eskisi gibi,

ruhlarını okumaya çalışıyorum şimdi, bütün cevapların orada olduğunu öğrendiğimden beri..

Ne taraf olma, ne de haklı çıkma ihtiyacı hissediyorum;

her şeyden emin olma ve haklı çıkma ihtiyacı küçük insanların işi.

Uzun vadeli planlar yapmıyorum artık, akışa teslim olduğumdan beri

Herkesi memnun etmeye çalışmaktan da vazgeçtim;

zamanım kıymetli biliyorum, bu yüzden önceliğim kendimde..

Giderek daha az sosyal oluyorum, arkadaş çevrem daralıyor;

kimseye dostum demek için acele etmiyorum.

Üzülürdüm eskiden kayıplara;

şimdi biliyorum her şey olması gerektiği gibi, yollar ayrılırsa ısrarcı

olmuyorum.

Elimden gelenin en iyisini yapmışsam, vicdanım rahatsa,

hiçbir şeye fazla anlam yüklememeyi öğreniyorum.

Büyük balıkların peşinde koşmayı çoktan bıraktım ben;

mutluluğun huzurun küçük ayrıntılarda olduğunu fark ettiğimden beri...