Yine bir gece vakti efkarın son demindeyim.

Son kalan şişeyide devirdim.

Uzun sohbetler ettim önce kendimle;

Sonrasında kadehimle.

Bir sen kaldın efkarlı gönlümün yareni.

Ben demlenirim efkardan sen dumanından.

Ahh! be hayat ne vardıda yalnızlıkla sınadın beni.

Bir tas çorbadan bir bardak çaydan mahrum ettin.

Şimdi olsaydı kadınım yamacımda;

Yeterki hiç konuşmasın ben bileyim yanımda.

Çayımı tazelesin.

Anlatsın eski zaman anılarımızı.

Yemek kokuları gelsin mutfaktan.

Azarlasın beni çok sigara içiyorsun be adam diye.

Soluğunu hissedeyim ensemde.

Elinin sıcaklığı değsin tenime.

Sabahları yanımda uyansın.

Ben unuttuğumda hatırlatsın.

Ahh! be hayat acelen neydi de yalnız koydun beni.

Aldın benden can damarımı.

Alışamadım onca koca yıl yokluğuna kadınımın.

İşte gün geçiriyorum öylesine.

Zemin hazırlıyorum biran önce;

Yanına gelmek için.

Yetti gayri bunca yıl ayrılığımız;

Tak etti canıma.

Bir şu meret kaldı yanımda.

O bir türlü bırakmıyor beni.

Yine bir gece vakti efkarın son demindeyim.

Benim için hayat gittiğin gün dondu.

Hiç ellemedim duvardaki saati.

Zaten sen öldüğün gün oda durdu.

Bir gramafon kaldı .

Bazen aklıma geldiğinde seni özlediğimde;

Koyuyorum bir plak.

Kalbimde ince bir sızıyla dinliyorum.

Ahh! ömrümün nihavend şarkısı;

Seni çok özlüyorum.

Yine bir gece vakti.

Yaktım bir sigara efkarımdan.

Özlemimden.

Yalnızlığımdan.

Sensizliğimden.

Hisli yalnızlar durağında gezinirken.