Kusurlarımı seviyorum.

Darılınca suratımı asmayı,

Canım sıkıldığında sebepsizce bağırmayı,

Kıskançlık krizlerimi,

Olur olmaz yerde kahkahalar atmayı,

Normal olmamayı seviyorum.

Sadece canımın istediği şeyleri yapmayı,tembelliğimi..

Bazen düşünmediklerimi birden söylemeyi,

Bazen herşeyi yüzüme gözüme bulaştırmayı.

Öfkelerimi.

Kızınca küsmeyi.

Heyecanlarımı.

Benden iyi olduklarını düşündüklerimi ki, yok..

Yatakta tembellik yapmayı.

Gereksiz para harcamayı.

Bazıları haketmediği halde, sevmeyi.

İçimdeki çocuğu,

Beni seviyorum.

İyi ki varım.

İyi ki ben benim.

Ne mutlu!

Çok mükemmel değilim.

Ama benden bir tane daha yok!

Beni seven böyle sevsin!

Sevmeyene de zaten yol verdim, gitsin!