Bazen hiç gelmeyecek biri de beklenir;

o bir düştür yazgına, soluğuna eklenir…

Geçtiğim yerlerde büyük yangınlar vardı.

Bu yüzden bu hayat bana küllerden emanet kaldı.

Hep iflah olmaz bir beddua gibi yaşadım.

Hiçbir düş ömrüme denk düşmedi.

Şimdi hiçbir ağıt yokluğuna denk değil.

Denizi özleyen bir kumsal gibi hasretim sana.

Kal dersen kalırım. Git dersen yine kalırım… Kalırım sana her zaman.

Birak taşısın ikimizi kalbimdeki bu liman…

~

Hiçbir Ağıt Yokluğuna Denk Değil