Önceleri değişir diye bekliyorsun!

Değişir diyorsun değişir hem neden

değişmesin ki?

Seven sevgisi için değişir!

Fedakarlık yapmayı bilir, kendini törpülemeyi bilir...

Çünkü bilmeli diyorsun, ben biliyorsam o da bilir diyorsun.

Sonra oturup düşünüyorsun da ne çok şey diyorsun, diyorsunda olmamış, olmuyor.

Önce umutlarını gömmeye başlıyorsun kalbine!

Sonra sevgini.

Sonra hayatını.

Birde bakıyorsun ki sonralarda bitmiş!

Seni görmemiş, duymamış birine ben buradayım diyorsun!

Dedikçe yanıyorsun, yandıkça üşüyorsun.

Sonra sonralarıda bitiyorsun;

Olmamışları, umutları, sevgiyi bir valize doldurur gibi dolduruyor,

O valiz elinde yıllarca dolaşıyorsun.

Çaresiz, kimsesiz!

Ne valizi gören var,

Ne o valizle varabildiğin bir yer.

‘Bir nefeslik duraklarda çiçek açtım’ diyen Sezen’i anlıyorsun.

Anlamak mı gerekti bunca keşmekeşliği bilmiyorsun!

En iyisimi bırak diyorsun bırak darmadağınık kalsın!..