İnsanları hayatımdan çıkarmadan önce

sabırla kılı kırka yarardım

Hayatımda tutmak için...

Aptalca sebepler yaratır

Kendimi kandırırdım,

İkinci şans denilen şeyi abartır

Üçüncü beşinci şansı tanırdım...Sonra dönüp sordum kendime ,

Onlar insanda sen evliyamısın diye,

Kimin hakkı var seni üzmeye

Şimdi değil ikinci şans

İlk sinir ihlalinde çizgiyi çekiyorum

Kim olursa olsun üstüne ...

Çünkü unuttuğum şeyi hatırladım,

Ben ne evliya

Ne polyanna idim

Herkes kadar insanım..!

Ve herkes gibi benimde var

Dokuz değil bir canım ,

Onuda hak etmeyenler için

Harcamamalıydım...