Eskisi kadar sürekli geçirmiyorum aklımdan,zihnim kurmuyor hayalini,gözlerim aramıyor baktığım her yerde,yollarını gözlemiyorum,kapılara çıkmıyorum ne zamandır,adının geçtiği yerlere dönüp bakmıyorum heyecanla, olmayışlarının üstünü çizmiyorum günlerimden,Yokluğun artık özlemlere dönüşmüyor içimde,seni görünce sarılasım,konuşasım,hatta hiç dinleyesim bile yok,

Ben özlemiyorum seni..

biraz huysuzum kabul ediyorum,az birazda üzgün,aslında yoruyor sensizlik beni ,ne yaparsam mutlu olurumu çözemedim henüz ,ağzımdan hep,şükür ben mutluyumlar çıkıyor,

oysa biri beni bir görse anlayacak halimi,

ben unuttum seni..

Senin benden gittiğini görmek, önüne binlerce set koymama rağmen buna engel olamamak yıprattı beni, bu yüzden çarşambaları beklemiyorum seni ,herkesle senden daha çok ilgileniyorum, cumartesileri sensiz içiyorum kahvemi, gel diye beklemiyorum, belkide istemiyorum gelmeni, acaba niye gelmedi,bir şey mi oldu, bir sıkıntısı mı var sorularını sormuyorum kendime,ne yaptığın,nasıl olduğun, gelip gelmeyeceğinin hakkında en ufak bir merakım söz konusu bile değil, ben bugün sevmiyorum seni,

Hikayelerin hepsini yarım ve yalın bıraktım ,sana adanmış kelimelerin,adının geçtiği cümlelerin,bütün kaygısını attım içime,ne noktalar,ne virgüller,ne parantezler var ,öznesini arayan her harfi astım ömrüme,şimdi bir kalbin topraklarında susuz kaldı sana ait her şey,bilmiyordum aslında,ne zormuş sensizlik ,senden kalanlar kadar eksiğim aslında,sağ yanım yok,sol yanım ağrıyor,zorlanıyorum,keşke bir nefes alabilecek kadar bir hayat kalsaydı bana ,Belki bende yaşamayı denerdim. En azından bunu hak etmiştim.Ben yarında sevmeyeceğim seni,

Kalemin kurşunu içime deydi bir kere,bitmez dediğimiz her şey tükendi,ameliyat masasına yatırılmış hasta gibi yatıyor söylenecek bütün sözler,çok geç demek için bile artık çok geç,gözlerin bile inandıramaz beni,ben bundan sonrada hiç sevmeyeceğim seni..