bir singapur atasözü der ki ; bazen sevdiklerinizi kendileriyle bırakmayı becerebilmelisiniz....sırf bu yüzden , yani ; şairinde dediği gibi ;

Artık hürsün ,azat ettim seni ey sevgili...

Kalbi firarda olanın , bedenine hükmetsen ne fayda...

Anladım ki, cesetlerde ruhlarıyla gitmeli....

Ben bir gemi , sen yelken , hayat bize bağlanmış orsa...

İstediği yöne çevirdi dümeni...

Anlatamadım, bakamadım gözlerine,aşıktım sana oysa...

Başka deryalarda indirtmişken çapamı,nasıl beklersin gülmemi...

Ne garip , iki yorgun savaşçı gibi bakmaktayız hayata.

Cennet gözlüm , son bakışında ki kurşuna borçluyum ölmemi...

Hiç değilse bir gülen yüz ile uğurla beni öte tarafa...

Bunca yaşanmışlığa mukabil gözlerini ver bana , yani;CENNETİ.

Şerif Korkmaz