Nedir senden geriye kalan eeey ceylan gözlü...

Sen pınarlara inmez olalı ben , susamıyorum artık....

Biliyorsun ceylan ürkeğim ;

Bir hercai menekşe kokusudur beni sarhoş eden ,

Bir de o ,güldüğünde , cennet bahçesi olan gamzen...

Sanırsın ki giderken ılıman bıraktım iklimleri ...

Mutedil esmekte kalanın gönlünde meltem...

Ben vaha beklerken , e çöl fırtınaları estirdin yüreğimde

Ne tufanlara baş kaldırmışdı bu yürek ,

Ne tayfunlara karşı koymuşdu gülerek...

Bak , gör erimişliğimi ; övünebilirsin eserin ile

GÜLEREK...

Şerif KORKMAZ