Belki mutsuzluğundan yorgunsun.

Belki mutsuzluğundan halsizsin.

Belki mutsuzluğundan isteksizsin.

Belki mutsuzluğundan uykusuzsun.

Mutsuzsun belki de farkında değilsin.

Farkında olmadığın için başka isimler koyuyorsun, mutsuzluğuna.

Belki de mutsuz olduğunu görmeyi reddediyorsun.

Reddediyorsun çünkü; değiştirmeye gücün yok. Kendini çaresiz hissediyorsun.

Ama mutsuzluğunu kabul etmeyi ötelediğinde, gizli mutsuzluğun seni tüketir.

En sonunda adı olur tükenmişlik.

Sorunun ne olduğunu doğru tanımlayamazsan, çözümler için çabalamakta bir işe yaramaz.

O yüzden kendine yalan söylemeyi bırak.

Gerçekle yüzleş.

Yüzleşmedikçe tükenirsin.

Bunu başkasına değil kendine söyleyeceksin en başta. Çünkü kendin kabul etmediğin şeyi değiştiremezsin. Başkası değiştiremez bunu.