Fotoğraftaki benim büyük nenem.

18 yaşında iki çocuğuyla dul kalmış. Eşi,Köroğlan'ın Süleyman Dedem Çanakkalede şehit düşmüş ... Aynı gün aynı cephede Süleyman Dedem'in bacanağı Iraz Dezem'in kocası Süleyman Baba (Nazif Baba'nın babası) da şehit düşmüş. Köyümüzden Çanakkale'ye gidenlerden geriye sadece Donanların Papır dayı dönmüş... Köye gelir gelmez anneannemgilin evine gelmiş, kendi evine gitmeden ... Süleyman Sadıcımın vasiyeti vardı, hangimiz köye dönersek çocuklarını onun yerine öpüversin diye demiş ve anneannemi ve Ummanım teyzemi yanaklarından öpmüş ...

Onlar genç yaşlarında kendi canlarından geçtiler. Eşlerini dul, çocuklarını yetim bıraktılar. Tek dertleri vatan kurtulsun, düşmanlar Çanakkaleyi geçemesin, evlatlarımız özgürce yaşasınlar idi ...

Bugün bu topraklarda özgürce yaşayabiliyorsak, Süleyman Dedem ve daha nicelerinin sayesindedir.

Fotoğrafını gördüğünüz Anneannemin annesi Ümmü Ebem , Süleyman dedemin vasiyetine uyarak o öldükten sonra bir daha evlenmemiş ve eşine cennette kavuşmayı istemiş hep, 53 yaşında saçına ak düşmeden erkenden ölmesi de bundandır herhalde ...

O işgal yıllarında iki kız çocuğunu tek başına büyütmek ve bir söz uğruna sevgi hatırına onca çilelere katlanmak, erkeklerin bile aile geçindirmekte zorlandığı o yıllarda iki çocuğunu bütüyüp yetiştirmek kimseye muhtaç etmemek ... Öküzle çift sürmek gece yarıları orakla ekin biçmek , çocuklarının göğsü göçmesin diye utana sıkıla pazara gitmek ....

Hem Çanakkale'de şehit olan dedelerimiz, hem onların geride bıraktıkları onca zorluklar çekmiş ... Hepsinin mekanları cennet olsun .. Onlara çok şey borçluyuz ...

Not: Kendisi 1947de vefat etmiş fotoğraf 1930-40lı yıllar arasında çekilmiş olmalı

Serkan Demirel