Bir dostu olmalı insanın

Hesapsız

Çıkarsız sevecek,

Dağ gibi arkasında dimdik duracak.

Yeri geldiğinde senin adına

Zalimin yakasından tutup hesap soracak.

Bir dostu olmalı insanın

Biraz uçuk,

Biraz kaçık.

Biraz da gaydırı guppak.

Çekip almalı sıkıntılarından

Çaktırmadan kimseye ufak ufak.

Bir dostu olmalı insanın

Bazen hayatı hafife almasını öğretecek,

Öylesine işte gırgırına.

Aldırmadan kimin ne söylediğine

Dırdırına, vırvırına.

Bir dostu olmalı insanın

Dosta güven,

Düşmana korku salan.

Özü-sözü bir,

Ne yılan, ne yalan.

Bir dostu olmalı insanın

Hamuru sevgiden

Düşmanına yumruğu demirden.

Korku salmalı zalimin yüreğine

Sevdiklerine zarar vermeden.

Bir dostu olmalı insanın

Istanbul kadar güzel

Anadolu kadar vefakâr.

Menfaati bitene kadar değil,

Yüreği yetene kadar.

Bir dostu olmalı insanın

Nice kırk yıllara içilesi kahve tadında

Sımsıcak.

Herkesin sırt dönüp gittiği anda

Dönüp kapını açacak.

Bir dostu olmalı insanın

Düştüğünde ver elini diyen değil,

Al elimi diyebilen.

Dedim ya biraz önce

Seni çıkarsız sevebilen.

Bir dostu olmalı insanın

İyiyim dediğinde bile,

Gözlerinin içine bakıp 'iyi görünmüyorsun' diyebilen

Hasılı kelâm,

Seni senden iyi bilen.

Bir dostu olmalı insanın

Sana ihtiyacım var dediğinde

Nerdesin diye sormadan 'geliyorum' diyecek.

Adam gibi adam

Gözünü bile kıpmadan uğruna ölebilecek.

Bir dostu olmalı insanın

Lokmasını ikiye bölen,

Ve böldüğü lokmanın büyüğünü sana veren.

Ne pahasına olursa olsun,

Ser verip sır vermeyen.

Bir dostu olmalı insanın

Gözünden akıttıklarını değil,

Özüne attıklarını görebilen

Cana can,

Anlayaca'n, dost gibi dost uğruna ölebilen.

Bir dostu olmalı insanın

...