Olur öyle, bir gece yarısı hayatını bulunduğun konuma kadar getirmene yardımcı olduğu kadar zorlaştıran ne varsa aklın hep zorlukları çıkaran insanlara takılır. Gölgeler yerini ateşe bırakıp, yine canını yakar. Geçmiş önündeki felakete dönüşüp zamanını çalar. Gelen fırsatlar, kaçan yeni başların getirdiği depresyon ve karanlık gecelere dönüşür. Ve sen, bütün felaketlerin insanlardan geldiği bilerek, senin sırtındaki bıçağı çıkarıp iyileştirenleri değil, saplandığında derine bıraktığı zehir yüzünden yine de geçmişine takıldığını fark ettiğinde yolun yarısını bile geçtiğini ama ruhunun toprağa dönüştüğünü fark edersin..