
Yalnızlığın,
İpek bir elbise gibi yakıştığı kadınlar vardır bilir misin?
Bakışlarının değdiği her yeri delip geçen
İçinde kurduğun cümleler daha
Dudağına inmeden onları okuyabilen kadınlar
Dudaklarının kenarında hüzünlü bir gülüş
Saçlarında yitirilen onlarca bahar kırıkları
Ve ellerinde hala bir sevdanın kokusu
Nasıl mağrur yürürler bilir misin?
Nasıl?
Masum bir yürek kaburgalarının altında
Ve nasıl güzel hasretlikler taşırlar
Bir yanı hep annedir o kadınların
Bir yanı papatya demeti
Onlarca ölümün o eşsiz güzelliği içinde
Nasıl güzel bakar gözleri bilir misin?
Nasıl çocuktur o kadınlar
Saçlarında tel tel bir dokunuşun özlemi
Bebeğim desen başını dizlerine koyacak bir küçük kız çocuğu
Ne güzel kadınlar vardır
Küstürülmüş.
Yalnızlığın ipek bir elbise gibi yakıştığı
Comments
Şerif
Sana ihtiyacım yok dedim, yüzü asıldı sevgilinin... Başı öne eğildi... Kehribar dudaklarının sakladığı incilerin arasından fısıltı tınunda bir kaç kelime çıkabildi ancak... - - yaa, öyle mi?, demek öyle haa... Evet, öyleydi... Ona ihtiyacım yoktu... Zira biz ihtiyaclarımızı insanlar üzerinden ikmal edenlerden olmadık hiç... Ben ona muhtaçtım aslında...su gibi... Muhtaç... Şerif KORKMAZ
Bahar
teşekkür ederim
Şerif
reca ederim efendim