Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim...

Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını;

Kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile,

Düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim...

Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim...

Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını

ve bana halâ söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim...

Her sabah benimle uyanmak istemediğini,

Geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim...

Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim...

Ağrılarımı dindirecek sıcak Sevgi'yi bana vermediğinde vazgeçtim...

Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek,

Beni hiçe saydığın için vazgeçtim...

Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim

ve bunun tek nedeninin “Sen” olduğunu hissettiğim için vazgeçtim...

Bencil olduğun için vazgeçtim...

Bunlardan sadece bir tanesi,

Sen'den vazgeçmem için yeterli değildi...

Çünkü Sevgi'm yüceydi!

Ama hepsini düşündüğümde,

Sen'in benden çoktan vazgeçtiğini anladım...

Bu yüzden,

Ben de Sen'den vazgeçtim...!