Eski zaman olur ki....

Avlusunda su kuyusu bulunan evler vardı .

Incir

Nâr

Ayva

Erik

Dut

Kiraz

Asma Üzüm

Tavuk ve civciv olmazsa olmaz bir zenginlikdi bir çok evde .

Komşular ve ahbaplar vardı

Birbirimizin ağzından yerdik ve her derdimizi bilirdik birbirimizin.

Misket

Yakar top

Ebelemece

Kuka

Saklambaç

Kızlı erkekli oynanan

Evcilik oyunları vardı.

Kimin kapısında acıkırsak orada doyardı karnımız.

Sabah evden çıkar gece 12 de ismimiz çığlık atılınca eve döner , niye duymuyorsun diye ince bir fırça atılırdı , hepsi buydu.

Mis gibi hayattı kısacası herkes için.

Anneler hafif , çocuklar özgürdü.

Yaşıyorduk bu hayatı .

Ağaçlar meyveler birer birer azaldikca özgürlüğümüzden de çalındı sanki .

Sahi ya.

Nereye gitti bu kocaman hayatlar .

6 inç bir ekrana sığdı hayatlarimiz .

yanyana oturduğumuz insanın gözene bakmadan günler harcayıp oh ne güvenli bir yasam diye yuttuk bunu .

Çocuklarımız adına ne büyük kayıp.

Nasıl bir fakirlik bu.

Tarifi yok.