Uslan artık deli gönül uslan.....

Görmüyormusun hiç kimse,

Bir anlam çıkartamıyor sevdandan...

Uslan...

Sus işte , sonsuza kadar sus....

Sonsuzluk dediğin neki ;

İki nefes arası kısa bi zaman..

Gitme artık peşinden , yorgunsun ,

Enkaza döndün , harabesin , viranesin , metruksun...

Avaz avaz sus , avazını duysun....

Biliyorsun ;

O güneşti sen kardelen....

Olur mu böyle bir aşkın vuslatı peki....

Güneşi görüpte ölmeyen kardelen , hani nerde ki?

Uslan....

At kendini içsel dünyanın sahillerine...

Martıların şarkılar söylesin ,

En tenhasında bir yerde dalgaların şiirler okusun..

Yeşiiiil yeşil bak peri--şanlığının yüzüne ;

Yakamozlar vursun gözlerine .

Balıklara yem et sevdanı , balinalar yesin ; kudursun...

Takılıp kal bir süre , gözyaşınla kumsalın ahengine..

Ilgıt ılgıt meltemlerinden mutluluk çal...

Değilmi ki maviş gözlerin umman , gözyaşların su ,

Derine dal , daha , daha , en derine dal...

Zaten onsuz nefes sana haram , nefessiz kal...

Ölümünün lezzetinden yarın yokluğuna biraz maya çal..

Tutmazsa şayet , zaten gitmiş , tutarsa dönecek sana....

Bir fıkra anlatımlıktı sevdan ;

YA TUTARSA......

Şerif KORKMAZ