Kırka kadar uzun cümleler kurar

Kimseyi kırmamak için çabalardım ..

Her sıkıntıyı çile zanneder

Mutluluğu uzaklarda arardım..

Kırktan sonra anladım ki

Farkındalık değil akıllanmak diye bir şey varmış...

Kim kırılırsa kırılsın bana bişey olmasın ilk kuralmış...

Hak eden kırılmış kırılmamış çokta umursanmazmış...

Uzun karışık cümleler yerini

Bıçak ucu kelimelere bırakırmış...

Değil sıkıntı çilenin kendi gelse

Ses etmeden ağırlar

Gülerek uğurlarmış...

Mutlu olmak denilince

Önce sağlık gerisi hikaye diyecek kadar

Olgunlaşırmış ...

Ve şairinde dediği gibi hayat

Kırkından sonra bir başkaymış...!