Sana ihtiyacım yok dedim, yüzü asıldı sevgilinin... Başı öne eğildi... Kehribar dudaklarının sakladığı incilerin arasından fısıltı tonunda bir kaç kelime çıkabildi ancak...

- - yaa, öyle mi?, demek öyle haa...

Evet, öyleydi... Ona ihtiyacım yoktu... Zira biz , ihtiyaclarımızı insanlar üzerinden ikmal edenlerden olmadık hiç...

Ben ona muhtaçtım aslında... Su gibi... Muhtaç...

Şerif KORKMAZ