___________________

YETMEDİ

Haddimiz olmayan türküler söyledik biz,

Satırların üzerine zanlı şiirler döktük.

Suskunluklarımızı haykırarak,

İsyanlarımızı susarak anlattık…

Boy verdik ömür denizinde

“Ölürüm Yar” deyip ölmeyi beceremedik belki ama

Ruhu öldürdük….

Yetmedi….

Kafa tuttuk sokaklara, caddelere,

Ne yazın güneşe teslim olduk,

Ne Ankara’nın titreten ayazına.

Cebimizde metelik yoktu ama,

ama vazgeçmedik efelikten.

ve vazgeçmedi güvendiğimiz dağlar kahpelikten.

Varsın, dedik, olsun dedik

varsın olsun deyip çektik her sefer sineye,

“ Ölürüm Dost” deyip ölmeyi beceremedik ama,

Ölümü serdik dostların kucağına

Yetmedi…

Eskiden bir Müslüm anlardı halimden,

Ne kederim varsa anlatırdım Neşet Usta’ya.

Az kahrımı çekmedi Azer Bülbül

Az yürümedik Kızılay’dan Ulus’a doğru sahil boyu.

Yusuf olup “aşktan” dedik bütün kederlere,

Kederler kör bir kuyu…

Şiirlere kırgın olsa da kalemimiz

Ya da kırgın olsa da şiirler kaleme

Ya da bir muamma gibi nefessiz kalsa da satırlarımız

Satırların azabını çekmekti adabımız.

Ölürüm dediklerimiz için yaşamayı göze aldık ama

Yetmedi…

12 Nisan 2020

(Balkonda Bir Akşam)

Mustafa Çelebi ÇETİNKAYA