Yüzümü yırtıp geçen soğuğun, ayağımın altından kayan asfaltın ve yüzlerine bakmaktan iğrendiğim insan kalabalığının içinden geçip giderken. "Buraya kadar", dedim. Buraya kadar yalnızım, doğduğum rahimden tam buraya kadar yalnızım. Yanımda yürüyen'de, yanına varacağım da yalnızca benim.

Keşfimin sarhoşluğuyla adınlarım hızlanırken moloz yüklü kamyonun kaldırdığı toz bütün caddeyi griledi.

Yol yokuştu,

Ve diğer herşey.

Herşey olması gerektiği gibi.