Karadeniz'in kıyısında...iki insan.

Sen ve ben...

VE iki kadeh,henüz boş.

Haa,birde birazdan huzura erecek olan,

bir şişe şarap...

Mezemiz iki yürek;ikiside harap...

Hani hırçın,hani hoyrat karadeniz?

Öyle durgun,öyle sakin ki;

dizginlemiş kendisini.

Resmen kıskanıyor maviliğinde mülteci

bu insanların sevgisini...

Bir sen anlatıyorsun,birde ben.

hüzün yarıştırıyoruz..

Hüzün..!senin hikayende galiba biraz daha fazla.

Ben biraz gamsızmıyım ne,

yoksa fazla olmaz da....

Gözlerimiz çakışıyor;bakışıyoruz.

Anlıyoruz içimizden geçenleri;

birbirine dokunduruyoruz kadehlerimizi...

İki koca yürek karadeniz'in kıyısında;

biri taaa dünya kadar..

Huzuru kıskanıyor rüzgar,

gelip saçlarımızı yalar..

Aslında ikimizde biliyoruz;

eksik bir yanlarımız var..

Belkide ortağımızdır eksikliğimiz?

İkimizinde sol yanı kanar...

Karadeniz sevdi bizi bal özüm,

bak bizim için sütliman...

martılarında bile artık sevdamsı bir lisan...

ömrümüz burda;bu kayanın üstünde geçsin mi aşkım?

burası kevser,burası mizan...

VE....

Gitmek yok güzel insan,bitmek yooooooook...

ŞARABIMIZ BİTİNCEYE KADAR....

Şerif KORKMAZ